Om te begrijpen waarom diabetes zich zo duidelijk tijdens de slaap manifesteert, moeten we kijken naar de glucosehuishouding. Bij een gezond persoon zorgt het hormoon insuline ervoor dat glucose (suiker) uit het bloed efficiënt wordt opgenomen in de spier- en vetcellen om als brandstof te dienen. Bij diabetes maakt het lichaam te weinig insuline aan (diabetes type 1) of reageren de cellen niet meer goed op insuline (insulineresistentie bij diabetes type 2).
Hierdoor blijft er te veel glucose in de bloedbaan circuleren. 's Nachts, tijdens een periode van vasten, probeert het lichaam via allerlei noodmechanismen deze overtollige suikers af te voeren of te compenseren. Dit leidt tot een constante belasting van de nieren, verstoringen van het autonome zenuwstelsel en acute schommelingen in de bloedsuikerspiegel.
1. Frequent Nachtelijk Plassen (Nycturie)
Het herhaaldelijk moeten opstaan om naar het toilet te gaan is vaak het allereerste en meest voorkomende signaal van een te hoge bloedsuikerspiegel (hyperglykemie).
-
De Nierdrempel: Normaal gesproken filteren de nieren het bloed en nemen ze glucose weer op in het lichaam. Wanneer de suikerspiegel in het bloed echter boven een bepaalde drempel stijgt (de zogeheten nierdrempel), kunnen de nieren de enorme hoeveelheid glucose niet meer heropnemen.
-
Osmotische Diurese: De overtollige suiker lekt naar de urine. Suiker trekt via osmose grote hoeveelheden water mee uit de weefsels en het bloed. Hierdoor vult de blaas zich razendsnel, waardoor iemand 's nachts twee, drie of zelfs vaker wakker wordt met een hoge nood om te plassen.
2. Een Onlesbare Dorst En Een Extreem Droge Mond
Nauw verbonden met het vele plassen is het ontstaan van intense nachtelijke dorst en een kurkdroge mond (xerostomie), zoals afgebeeld bij de open mondademhaling.
