Acht weken cel geëist voor doodrijden Tamar (14). Nabestaanden: ’een lachertje’. Lees hoe de rechtzaak verliep

Diekstra haalt de eerdergenoemde bevindingen uit de onderzoeken aan (bloedspoor, sleepspoor, maar ook vleesresten en haren op het wegdek), die volgens hem allemaal wijzen op het verslepen van Tamars lichaam. ,,Het eindpunt van de aanrijding is het asfalt, zo blijkt uit de onderzoeken, en niet de berm.''

Alle camerabeelden, de schade aan het voertuig en de verklaringen van de inzittenden leiden volgens Diekstra tot één duidelijke conclusie: ,,De Mazda heeft Tamar aangereden."

Sébas Diekstra, advocaat namens de nabestaanden, krijgt nu het woord. ,,Eindelijk staan we hier dan na al die jaren in deze intens trieste zaak'', zegt hij.

De advocaat zegt het met grote tegenzin te doen, maar wil ook de optie 'zelfdoding' van Tamar niet uitsluiten. ,,Of misschien zat ze op een auto te wachten om haar op te pikken, dat zou ook kunnen." Hij vraagt om vrijspraak voor zijn cliënt. ,,Hij heeft niet anders gedaan dan elke andere weggebruiker in deze situatie zou hebben gedaan."

Geeratz benadrukt dat T. op de donkere weg niet te hard heeft gereden, wat ook uit de onderzoeken is gebleken. Daarnaast zegt hij dat de vier inzittenden 'natuurlijk' zouden zijn uitgestapt als ze wisten dat ze over iemand heen waren gereden.

Na een schorsing van de zitting is nu het woord aan advocaat Misja Geeratz van de verdachte. Het spijt hem dat de nabestaanden van Tamar na vandaag nog altijd geen vragen beantwoord hebben gekregen. Hij denkt ook dat er weinig antwoorden zijn. ,,Wat deed Tamar daar op de weg? En kan ze niet zijn aangereden door een andere auto?'', werpt hij zomaar wat vragen op.

Aan het eind van het lange betoog eist het OM twee weken onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor het veroorzaken van de aanrijding en nog eens zes weken hechtenis voor het verlaten van de plek van het ongeval. Daarna wordt de zitting geschorst. In de kring rond de nabestaanden wordt de strafeis gekwalificeerd als 'een lachertje'.

,,De onbevredigende conclusie is dat we niet exact kunnen vaststellen hoe Tamar in haar eindpositie is terechtgekomen. We hebben geen bewijs om die ontkenning van de verdachte te weerleggen'', stelt de officier van justitie. Wel stelt hij vast dat de inzittenden van de auto weten dat ze iets of iemand hebben aangereden. Het bewijs daarvoor zijn de camerabeelden waarop te zien is dat ze de auto bekijken op de parkeerplaats in Marken