2. Gezichtsverlamming en neuromusculaire afwijkingen:
Perifere gezichtsverlamming.
Gezichtsverlamming, of deze nu idiopathisch is (ziekte van Bell) of secundair aan een specifieke neurologische aandoening, verstoort de integriteit van de gezichtsspieren die verantwoordelijk zijn voor het vasthouden van speeksel. Deze neuromusculaire stoornis manifesteert zich als karakteristieke gezichtsasymmetrie met eenzijdige hypotonie.
Bijkomende klinische verschijnselen zijn onder andere een hangende mondhoek, moeite met het sluiten van de oogleden, een afwijking van de neuspunt en het verdwijnen van rimpels aan de aangedane zijde. Deze symptomen gaan steevast gepaard met overmatige speekselproductie ‘s nachts, met name aan de aangedane zijde.
Specialistisch neurologisch onderzoek:
Gezien deze klinische symptomen is een spoedig neurologisch consult essentieel om een precieze etiologische diagnose te stellen. Elektromyografie van het gezicht, MRI van de hersenen en gespecialiseerd laboratoriumonderzoek kunnen helpen de oorzaak te achterhalen en een passende behandelstrategie aan te bevelen.
3. Gastro-oesofageale reflux en spijsverteringsstoornissen:
pathofysiologisch mechanisme.
Gastro-oesofageale refluxziekte (GERD) is een veelvoorkomende oorzaak van nachtelijke hypersalivatie als gevolg van een complex compensatiemechanisme. De terugvloei van maagzuur in de slokdarm activeert een fysiologische beschermingsreflex: verhoogde speekselproductie, die de zuuraanval neutraliseert en het slokdarmslijmvlies beschermt.
Deze reactieve overmatige speekselproductie kan aanzienlijke proporties aannemen, vooral in liggende positie, waar de zwaartekracht maagreflux bevordert. De pH-waarde van het speeksel verandert om de bufferende eigenschappen te optimaliseren en de abnormale zuurgraad effectief te neutraliseren
