Emotionele Verwaarlozing en Onbegrip
Emotionele verwaarlozing is vaak onzichtbaar voor de buitenwereld. Het gaat niet per se om een gebrek aan eten, kleding of een dak boven het hoofd, maar om het ontbreken van emotionele ondersteuning. Kinderen die opgroeien met ouders die emotioneel onbeschikbaar, extreem kritisch of narcistisch waren, dragen die littekens mee in hun volwassen leven.
Wanneer deze kinderen volwassen worden, realiseren ze zich vaak dat elk bezoek aan hun ouders oude wonden openscheurt. Het voeren van een gesprek leidt herhaaldelijk tot schuldgevoelens, afkrakende opmerkingen of het gevoel dat ze nooit 'goed genoeg' zijn. Om hun eigen mentale gezondheid en innerlijke rust te beschermen, kiezen veel volwassen kinderen ervoor om de bezoeken te beperken of te staken.
Het Effect van "Toxiciteit"
Tegenwoordig is er meer bewustzijn rondom mentale gezondheid. Volwassenen van nu stellen sneller grenzen dan vorige generaties. Als de omgang met een ouder leidt tot constante stress, angsten of depressieve gevoelens, adviseren therapeuten vaak om afstand te nemen. Het niet meer bezoeken van de ouder is in dit geval geen daad van wraak of wreedheid, maar een vorm van zelfbehoud.
Reden 2: De Druk van het Moderne Leven en Prioriteiten verschuivingen
Een tweede, veelvoorkomende reden is minder geladen met traumatische gebeurtenissen, maar heeft te maken met de veranderende structuur van de moderne maatschappij. Het leven van volwassenen tussen de dertig en zestig jaar is hectischer en veeleisender dan ooit tevoren.
