Blijkbaar niet.
‘Ik wil dat jullie allebei vertrekken,’ zei ik.
Linda schaterde van het lachen. “Dit is het huis van mijn zoon.”
‘Nee,’ zei ik, terwijl ik naar Ethan keek, ‘het is óns huis. En als je het over eigendom wilt hebben, kunnen we dat ook doen.’
Hij verlaagde zijn stem. “Sophia, je bent nogal emotioneel. Laten we het niet te dramatisch aanpakken.”
Ik moest bijna glimlachen. “Te laat.”
Toen pakte ik mijn telefoon en drukte op afspelen om een voicemailbericht te beluisteren dat ik eerder die week had opgeslagen.
Ryans stem vulde de kamer, nonchalant en geïrriteerd. “Kom op, Ethan, zodra het geld voor het appartement binnen is, maak dan gewoon genoeg over om de belastingaanslag en de casinoschuld af te lossen. Sophia hoeft niet elk detail te weten. Zeg haar dat het een noodgeval in de familie is. Dan geeft ze wel toe.”
