Zonder na te denken liet hij zijn boodschappentas vallen en rende naar haar toe. Modder spatte tegen zijn broek terwijl hij naast haar op zijn knieën gleed en vroeg: “Hé, gaat het?” Laya's handen klemden zich stevig om de wielen van haar rolstoel, terwijl ze fluisterde dat ze vastzat.
De Heldendaad
Malik inspecteerde de wielen en merkte dat ze diep in de modder vastzaten. Hij probeerde de rolstoel heen en weer te schommelen, maar de zuigkracht was te sterk. Met een afgebroken tak probeerde hij de rolstoel los te krijgen, maar de tak brak. Hij besloot dat hij Laya moest optillen en vroeg haar of ze hem vertrouwde. Toen ze knikte, schoof hij zijn armen onder haar benen en rug en tilde haar op.
Terwijl hij door de modder liep, voelde hij de kou van de regen die weer begon te vallen. Laya zei dat hij weggleed, maar Malik verzekerde haar dat hij haar niet zou loslaten. Stap voor stap bereikte hij het trottoir en zette haar voorzichtig neer op een stenen bankje onder een hoge eik.
Twee Werelden Botsen
Onder het paviljoen merkte juffrouw Cooper eindelijk de commotie op en rende naar hen toe. Ze berispte Laya, maar haar stem trilde meer van schaamte dan van bezorgdheid. Malik legde uit dat hij Laya had geholpen, maar de oppas leek ongemakkelijk en bedankte hem kortaf voordat ze haar telefoon tevoorschijn haalde.
