Deel 2: Het Bericht om 7:13 Uur
Toen ik mijn ogen uitwreef en het scherm ontgrendelde, verwachtte ik een lief tekstje waarin hij schreef dat hij het leuk had gevonden en me snel weer wilde zien. Wat ik voorgeschoteld kreeg, was echter een uiterst gedetailleerd, formeel en bijna zakelijk document dat mijn maag in een seconde deed omdraaien.
Het bericht begon nog tamelijk neutraal: "Goedemorgen Lara, ik hoop dat je een goede nachtrust hebt gehad. Bedankt voor de gezellige avond gisteren." Maar wat daarna volgde, sloeg alles wat ik ooit op datinggebied had meegemaakt.
"Zoals ik gisteren liet merken, vond ik het een geslaagde ontmoeting. Echter hecht ik in mijn leven en in aanstaande relaties erg veel waarde aan structuur, transparantie en een eerlijke verdeling van de middelen. Aangezien we gisteren hebben vastgesteld dat wij beiden een goed inkomen genieten, lijkt het mij niet meer dan redelijk dat we de gemaakte kosten van gisteravond even correct afwikkelen. Hieronder vind je een gespecificeerd overzicht van jouw aandeel in de avond, inclusief een Tikkie-link voor het totaalbedrag."
Ik knipperde een paar keer met mijn ogen. Was dit een grap? Een ludieke actie van Daan en Andy om me in de maling te nemen? Ik las koortsachtig verder.
Onder de inleidende tekst stond een opsomming die zo gedetailleerd was dat het leek alsof het door een accountant was opgesteld:
-
1x Glas Prosecco (ontvangst): €7,50
-
1x Voorgerecht (Carpaccio): €14,50
-
1x Hoofdgerecht (Truffel Tagliatelle): €21,00
-
2x Glas Merlot: €12,00
-
1x Tiramisu (gedeeld, 50%): €4,25
-
1x Espresso: €3,00
-
1x Veldbloemen boeket (welkomstcadeau, 50% bijdrage): €8,50
-
Brandstof- en slijtagevergoeding rit heen en terug (18,4 km x €0,23): €4,23
-
Parkeerkosten centrum (2 uur en 40 min): €11,20 (jouw helft: €5,60)
Totaalbedrag te voldoen: €80,58.
Onderaan de opsomming stond een betalingslink met de vriendelijke mededeling: "Zou je dit voor 12:00 uur vandaag willen overmaken? Dan kan ik mijn administratie voor het weekend afsluiten. Ik hoor graag wanneer je komende week tijd hebt voor onze tweede date!"
Ik zat rechtop in bed, mijn mond letterlijk open van verbazing. De man die gisteravond weigerde dat ik de helft van de rekening betaalde met de woorden "Jij bent mijn gast vanavond", stuurde me nu op de vroege zaterdagochtend een factuur waarin hij zelfs de helft van de bloemen die hij me cadeau had gegeven en de slijtage van zijn autobanden aan me doorberekende! De hoffelijkheid, het deuren openhouden, het aanschuiven van de stoel... het was allemaal onderdeel geweest van een berekend toneelstuk. Het was geen herenmanieren; het was een zakelijke transactie.
Mijn eerste emotie was pure woede. Hoe haalde hij het in zijn hoofd? Ik pakte meteen mijn telefoon en belde Daan op. Daan nam met een slaperige stem op. "Lara? Wat is er zo vroeg aan de hand?" "Daan," zei ik met een trillende stem van ingehouden frustratie, "jouw geweldige, beleefde, ideale vriend Andy heeft me zojuist een gespecificeerde rekening gestuurd voor gisteravond. Hij vraagt geld voor de bloemen die hij me gaf, de parkeerkosten én zijn autobanden!"
Het bleef even stil aan de andere kant van de lijn. Toen hoorde ik Daan overeind zitten. "Wát?! Maak je een grapje?" "Ik meen het bloedserieus, Daan. Ik stuur je nu een screenshot." Ik maakte een schermafbeelding van het bericht en appte het naar mijn broer. Een halve minuut later ging mijn telefoon weer over. Daan schoot aan de telefoon in een mengeling van ongeloof en schaamte. "Lara, het spijt me zo erg. Ik wist echt niet dat hij zo geobsedeerd was door geld! Op de pickleball-baan is hij altijd degene die de ballen koopt, maar dit... dit is echt krankzinnig."
"Wat moet ik hiermee Daan?" vroeg ik, terwijl ik door mijn kamer ijsbeerde. "Moet ik dit echt gaan betalen?" Daan zuchtte. "Als het aan mij ligt, blokkeer je hem meteen. Maar als je van het gezeur af wilt zijn, maak je die tachtig euro over en zeg je dat hij nooit meer contact met je op mag nemen."
Ik hing op en keek naar het schaaltje op mijn tafel waar de veldbloemen stonden te pronken. Ze zagen er ineens een stuk minder mooi uit. Ik dacht even diep na. Mijn trots zei dat ik hem geen cent moest geven, aangezien hij expliciet had gezegd dat hij me trakteerde. Maar aan de andere kant wilde ik absoluut niks aan hem verschuldigd zijn. Ik wilde geen enkele hefboom aan deze man geven om later te kunnen beweren dat ik van hem geprofiteerd had.
Ik besloot het bedrag over te maken via de Tikkie-link. Tachtig euro en achtenvijftig cent. Maar ik kon het niet laten om er een passend bericht bij te sturen.
Ik typte: "Beste Andy, Het bedrag is zojuist overgemaakt. Ik heb er voor het gemak €1,42 aan fooi bij gedaan, zodat we op een mooi rond bedrag van €82,00 uitkomen. Daarmee zijn de gemaakte kosten voor het gebruik van jouw autodeur-hendel en het zwaaien vanuit het raam hopelijk ook gedekt. Bedankt voor de les gisteravond: echte hoffelijkheid is blijkbaar niet te koop, maar kan wel achteraf gefactureerd worden. Er komt geen tweede date. De bloemen zet ik bij het grofvuil. Succes met je administratie dit weekend."
Nog geen minuut nadat ik het bericht had verzonden en het geld had overgemaakt, reageerde hij. Geen excuses, geen schaamte. Alleen: "Ontvangen, dank je wel voor de snelle afhandeling. Jammer dat je het zo bekijkt, ik vond het een logische stap voor een gelijkwaardige relatie. Fijn weekend verder."
Ik stak mijn telefoon weg en nam een diepe ademteug. De woede maakte langzaam plaats voor een enorme lachbuik. Het was zo absurd, zo bizar dat het bijna grappig werd. Ik pakte de vaas met bloemen, liep naar het raam en keek naar buiten. Het was een mooie, zonnige zaterdagochtend.
Toen Daan een uur later voor de deur stond met een zak verse croissants en een grote kop koffie om zijn excuses aan te bieden, zaten we samen aan de keukentafel te schaterlachen om de situatie. "Weet je wat het ergste is?" zei Daan terwijl hij een croissant doormidden brak. "Ik moet morgen weer pickleball tegen hem spelen." "Zorg er dan maar voor dat je je eigen ballen meeneemt," lachte ik, "want voor je het weet stuurt hij je een Tikkie voor het gebruik van het net!"
Die ervaring leerde me een waardevolle les. Iemand kan de perfecte manieren hebben, de juiste woorden spreken en de stoel voor je aanschuiven, maar dat zegt nog niets over wie hij werkelijk is als de avond voorbij is. Het kostte me tachtig euro en een bos verwelkte bloemen, maar het leverde me een verhaal op dat ik de rest van mijn leven op elk feestje kan vertellen. En vanaf die dag besloot ik: als een man mij vertelt dat hij de rekening pakt, controleer ik voor de zekerheid toch maar even mijn telefoon de volgende ochtend om 7:13 uur.
