AUTOMATISCHE_LOPENDE_UITSENDING.bat. Mijn vader was niet zomaar een inspecteur geweest; hij was ook een getalenteerde programmeur. Hij had een protocol ingebouwd. “Je bent te laat, Sterling,” zei ik, en ik keek haar recht in de ogen aan. Ze fronsde haar wenkbrauwen. “Wat zeg je?” “Mijn vader heeft dit bestand geprogrammeerd,” loog ik met een stalen gezicht, hoopvol gokkend op het effect. “Zodra het hoofdbestand wordt geopend, loopt er een timer. Als ik niet binnen twee minuten een annuleringscode intyp, wordt de inhoud van deze USB-stick automatisch geüpload naar de servers van de nationale pers en de federale politie.” Sterling’s gezicht verstarde. Voor het eerst zag ik een twijfel in haar kille grijze ogen. Ze keek snel naar de twee mannen achter haar. “Is dat mogelijk?” fluisterde ze grimmig. “Ze heeft geen internetverbinding op die oude laptop!” riep een van de mannen in het grijze pak. “Ze bluft!” “Probeer het maar uit,” zei ik, en ik zette mijn vinger op de ‘Enter’-toets van het toetsenbord. “Kijk of je gelijk hebt.” In de verwarring die ontstond toen Sterling aarzelde, keek ik snel naar Maya en knikte heel lichtjes naar de achterkant van de boekenrij. Daar bevond zich een kleine deuren van de goederenlift die gebruikt werd om zware boekenkarren te vervoeren. “Maya, NU!” schreeuwde ik. Ik greep de zware Dell-laptop bij het scherm en slingerde het apparaat met volle kracht naar het hoofd van de dichtstbijzijnde man. De laptop raakte hem vol in zijn gezicht; het plastic van het scherm barstte en hij struikelde achterover tegen een boekenrek. Honderden zware encyclopedieën stortten met een deafening kabaal op hem neer. “Pak ze!” gilde Sterling. Ik griste de USB-stick uit de kapotte poort van de laptop, pakte het briefje en de hand van Maya, en we rennen voor ons leven richting de goederenlift. Maya duwde de knop van de lift in. De metalen deuren schoven met een irritant trage beweging open. “Snel! Snel!” riep ik. De tweede man in het grijze pak herstelde zich snel van de schrik en stormde het gangpad door. Hij was veel sneller dan wij. Voordat de liftdeuren volledig dicht konden schuiven, stak hij zijn grote, gespierde hand tussen de deuren. De beveiliging van de lift trad in werking en de deuren schoven weer open. De man glimlachte wreed, stapte de lift binnen en greep me bij de keel.
De rekening van vierhonderd dollar
