Voor Van Tigchelhoven en haar man zit vakantie er al negen jaar niet meer in, maar klagen doet ze niet. "We wonen lekker vrij en Bart heeft inmiddels een eigen mantelzorgwoning op onze grond." Deze woning is naar zijn wensen ontworpen en is door een paadje verbonden met het huis van zijn ouders.
Zijn moeder kan zo elke avond zien of hij goed 'thuiskomt' nadat hij bij zijn ouders heeft gegeten. "In die zin hebben wij het nog niet zo slecht", zegt Van Tigchelhoven.
Wie zelf wel weg wil, kan proberen om logeerzorg te regelen. Daarbij kan degene die zorg nodig heeft ergens blijven slapen. Dit is niet altijd planbaar en wordt ook niet altijd vergoed. "We krijgen hier in maart al vragen over, omdat er zoveel onduidelijk is", zegt Hendriks.
Gezinnen met een ernstig beperkt kind kunnen steeds makkelijker op pad doordat er meer toiletten worden gemaakt met grote aankleedkussens en ligplekken, zoals in de Efteling en Safaripark Beekse Bergen. "Zo kunnen gezinnen toch nog iets leuks doen met elkaar, zonder de stress over vieze vloeren waarop hun kind moet liggen", zegt Hendriks.
Ook benadrukt ze dat ontspanning voor mantelzorgers echt belangrijk is. "Zonder op te laden, raken mantelzorgers alleen maar meer uitgeput." Want dat de druk op deze groep van 5,5 miljoen mensen toeneemt, wordt steeds vaker onderschreven.
Van Tigchelhoven stapt bij wijze van ontspanning elke week anderhalf uur op de fiets om een huis-aan-huisblad te bezorgen. Meer hoeft van haar niet op dit moment. "Ik doe de zorg met liefde. Vakantie is maar bijzaak."
