Graham zuchtte hard, zijn masker van cynisme voor een tweede gebarsten, het maken van plaats voor iets vergelijkbaars als wroeging. Hij hield zijn hand in zijn haar en zei: ‘Elena, luister naar me. Denk je dat ik Marissa anderhalf jaar geleden per ongeluk in een boekhandel heb ontmoet? Denk je dat het het lot of een toeval was?
Alles in mij is koud.
“Ik heb het over wat ik ben ingehuurd,” zei Graham kalm. “Zes maanden geleden kwam deze man op me uit.” Hij bood me een fantastische som geld voor me om je dochter te vinden, verliefd op haar te worden, haar voor te stellen en naar dit huis te brengen.
De wereld om mij heen zwaaide. De aarde was letterlijk uit de voet. Je houdt niet van haar?! - tranen van machteloosheid en woede spatten uit mijn ogen, de stem brak op het gekrijs. Ik snelde naar Graham en stak hem op de borst. Hoe kon je?! Ze is clean, ze was zo bang om iemand te vertrouwen. Waarom heb je het gedaan?! Waarom haar leven vernietigen?
Грэм не отбивался. Он позволил мне выплеснуть всю боль, крепко перехватив мои запястья, чтобы я не навредила ни себе, ни ему.
- Mam... wat is hier aan de hand?
De stem van Marissa klonk vanaf de zijkant van de open deur van het terras zo onverwacht dat we alle drie huiverden.
We zijn scherp gedraaid. Marissa stond voor de deur van de keuken, verlicht door fel licht van huis. In haar ogen was er een absolute schok. Ze hoorde de laatste woorden. Ze zag tranen op mijn gezicht en een man die ze nog nooit eerder in haar leven had gezien, maar wiens gezicht pijnlijk deed denken aan haar eigen reflectie in de spiegel toen ze zichzelf 's ochtends aan het bekijken was.
— Мама? Грэм? Кто это?.. — ее голос дрожал. Она посмотрела на незнакомца, и в ее глазах медленно, мучительно начал складываться этот чудовищный пазл. — Почему этот человек похож на меня?
Arthur zette een stap naar haar toe, zijn gezicht vervormd door pijn en wroeging. Hij nam contact op met zijn dochter, vergetend over al zijn langdurige barrières en angsten. - Marissa... dochter... vergeef me. Ik ben je vader.
Marissa deinsde van hem terug, alsof hij van de inslag van de zweep was. Haar gezicht werd bleek en haar enorme ogen vulden zich met tranen. Mijn vader liet ons in de steek toen ik werd geboren omdat hij zich schaamde voor mijn gezicht! – haar stem brak af op een kreet vol jaren van wrok en pijn in de kindertijd. Waarom spelen jullie allemaal deze show?! Graham, zeg me dat dat een leugen is. Zeg me dat je van me houdt.
Graham keek naar Marissa, en op dat moment was er geen acteerspel meer op zijn gezicht. In zijn ogen flitsten echte, oprechte tranen. - Marissa... luister naar me. Ja, dat was eerst een taak. Arthur heeft me ingehuurd om hem voor je te verlossen. Hij volgt je al die jaren van veraf, via privédetectives, wetende elke overwinning die je wint, elke tranende avond van je op de universiteit. Toen hij ziek werd... toen de dokters hem vertelden dat hij nog weinig tijd over had, wilde hij al zijn schulden terugbetalen. Hij vroeg me je te vinden en gelukkig te maken.
