DEEL 3 — DE DEADLINE VAN 17.00 UUR
Om 11.20 uur belde mijn advocaat.
Nadine Vos.
‘Je gaat niets tekenen.’
‘Dat was plan.’
‘Mooi. Dan ben je makkelijker cliënt dan gemiddeld.’
Ik legde situatie uit.
De klappen.
Patricia.
Het ziekenhuis.
De overeenkomst.
Northgate.
En voorzichtig: de eigendomsstructuur die Patricia had beschreven.
Nadine werd stil.
‘Jessi.’
‘Ja?’
‘Vanaf nu ga jij niet zelfstandig Vance-data onderzoeken.’
‘Ik heb alleen mijn bestaande werkpapieren geopend.’
‘Goed. Meld conflict bij je werkgever en laat hun forensische team je toegang bevriezen.’
‘Dat betekent dat ik onderzoek niet kan afmaken.’
‘Precies.’
‘Waarom klinkt dat alsof je blij bent?’
‘Omdat jij nu partij in familiedispuut bent. Als je blijft graven, geeft Arthur je morgen een diefstal- of datamisbruikverhaal cadeau.’
Ze had gelijk.
Ik belde mijn managing partner, David Kramer.
Vertelde genoeg.
Hij vloekte één keer.
Toen:
‘Je toegang gaat per direct read-only freeze en daarna afgesloten. We bewaren auditlog en jouw rechtmatig verkregen werkpapieren. Een ander team neemt opdracht over.’
‘Gaan ze mij schorsen?’
‘Nee.’
‘Maar—’
‘Je bent slachtoffer én familie van cliënt. Dat is conflict, geen misconduct.’
Ik ademde.
‘Arthur dreigt dat geen bank mij ooit meer aanneemt.’
David lachte.
Niet grappig.
Droog.
‘Arthur overschat zichzelf.’
‘Northgate?’
Stilte.
‘Daar wil ik meer over weten.’
‘Ken je ze?’
‘Ik ken naam.’
Dat was tweede aanwijzing.
David zei:
‘Jessi, dit is belangrijk: bespreek Northgate niet via je privémail. Compliance pakt op.’
Mijn werk werd niet mijn wapen.
Mijn werk beschermde zichzelf.
Dat verschil redde me later.
Om 16.12 stuurde familieadvocaat:
Wij herinneren u aan deadline 17.00 uur. Bij uitblijven akkoord behoudt cliënt alle rechten, waaronder aangifte wegens zware mishandeling van de heer Luca Vance.
Nadine antwoordde namens mij:
Cliënte verwerpt het voorstel. Zij behoudt eveneens alle rechten. Eventuele strafrechtelijke beoordeling van het incident is aan politie en Openbaar Ministerie, niet aan partijen om tegen contractuele concessies uit te ruilen.
Precies.
Een aangifte is geen coupon die familie kan intrekken in ruil voor zwijgen.
Om 17.03 belde Luca.
Ik nam niet op.
Hij liet voicemail.
‘Je maakt de grootste fout van je leven.’
Nog één.
‘Je kent mijn vader niet.’
Daar had hij gelijk in.
Maar blijkbaar kende hij zijn moeder ook niet.
