We proostten en bleven nog uren aan tafel zitten.
James hebben we daarna nooit meer gezien. Hij had zijn verhaal verteld en zijn excuses gemaakt. Voor ons was het voldoende om te weten waarom hij destijds was vertrokken en welke rol onze vader daarin had gespeeld.
Onze zondagse diners kregen vanaf dat moment een nieuwe betekenis. Ze waren niet langer alleen een manier om het gemis van onze vader te verzachten, maar ook een gelegenheid om zijn leven en de liefde die hij ons had gegeven te vieren.
Soms blijkt een familiegeheim veel ingewikkelder dan we ooit hadden gedacht. En soms kan één brief ervoor zorgen dat we iemand die we verloren hebben, met heel andere ogen gaan bekijken.
