Toen herinnerde hij zich een eenvoudig veiligheidsadvies dat hij ooit had gehoord:
Blijf zo laag mogelijk en blijf uit de buurt van de ramen.
Hij bracht de auto tot stilstand, kroop naar de achterbank en liet zich vervolgens zo laag mogelijk zakken.
Daar bleef hij stil liggen.
Rondom hem klonken harde geluiden van inslagen en brekend glas.
De minuten leken eindeloos te duren.
Terwijl hij daar ineengedoken lag, dacht hij aan zijn vrouw.
Aan zijn drie kinderen.
Hij besefte hoe onverstandig zijn beslissing was geweest om de waarschuwingen van zijn collega’s te negeren.
Hij had gedacht dat het wel zou meevallen.
Nu hoopte hij alleen nog maar dat hij zijn gezin opnieuw zou kunnen zien.
Uiteindelijk werd het stiller.
Sami bleef nog enkele minuten liggen voordat hij voorzichtig omhoogkwam.
Zijn auto was zwaar beschadigd.
De ruiten waren kapot en de carrosserie zat vol inslagen.
Maar Sami leefde nog.
Hij kon nauwelijks bevatten hoeveel geluk hij had gehad.
Een telefoongesprek dat hij nooit zou vergeten
Niet lang daarna arriveerden hulpdiensten en politie.
Sami werd naar een veilige plaats gebracht en vervolgens onderzocht.
Tot zijn opluchting bleek hij slechts enkele kleine verwondingen door rondvliegend glas te hebben opgelopen.
Die avond zat hij alleen in zijn hotelkamer.
Hij belde zijn vrouw via een videogesprek.
Toen hij haar gezicht zag en zijn kinderen achter haar zag staan, voelde hij een enorme opluchting.
Hij had hen weer kunnen spreken.
En hij wist dat hij naar huis wilde.
Enkele dagen later stapte hij op het vliegtuig.
Toen hij op de luchthaven aankwam, stonden zijn vrouw en kinderen hem op te wachten.
Zijn kinderen renden naar hem toe.
Sami knielde neer en omhelsde hen stevig.
Daarna hield hij zijn vrouw lange tijd vast.
Hij had tijdens zijn reis veel gezien.
Maar op dat moment begreep hij dat niets belangrijker was dan veilig thuiskomen bij de mensen van wie hij hield.
