Hij pakte de papieren en keek me aan met een mengeling van verdriet en woede. ‘Onze vriendschap is verwoest door jouw leugen. Ik kan je niet meer vertrouwen. En ik wil je niet op de bruiloft hebben. Blijf alsjeblieft weg.’
Zijn woorden raakten me diep en een golf van spijt overspoelde me. “Het spijt me, Richard. Ik wilde je nooit pijn doen. Ik wilde je alleen maar beschermen.”
Richard reageerde niet. Hij draaide zich om, liet zijn schouders hangen en liep het café uit, waardoor ik daar met een gebroken hart achterbleef.
Ik zat daar even stil en voelde de zwaarte van mijn daden. Ik had gehoopt dat Richard de waarheid vertellen hem zou behoeden voor een enorme fout, maar in plaats daarvan had het een kloof tussen ons geslagen die onoverbrugbaar leek.
Toen ik het café verliet, kon ik het gevoel van wanhoop niet van me afschudden. De gedachte dat Richard met Vanessa zou trouwen bleef me achtervolgen, maar ik kon er niets meer aan doen.
‘Wat heb ik gedaan?’ fluisterde ik tegen mezelf.
***
Ondanks het verbod besloot ik op de dag van de bruiloft toch te komen. Ik wist dat ik op de een of andere manier de motieven van Vanessa en haar moeder moest bewijzen, maar ik kon niets bedenken.
Mijn hart bonkte in mijn keel toen ik naar de grote zaal liep waar de ceremonie zou plaatsvinden. De elegante versieringen en het vrolijke geroep van de gasten versterkten mijn spanning alleen maar.
‘Amelia, je moet in actie komen,’ fluisterde ik tegen mezelf, terwijl ik probeerde moed bijeen te rapen. ‘Kom op, doe iets.’
Ik glipte stilletjes naar binnen en probeerde op te gaan in de menigte. De ceremonie was net begonnen en ik zag Richard bij het altaar staan, er knap en nerveus uitzien.
Vanessa stond naast hem, stralend in haar trouwjurk, maar haar glimlach leek geforceerd.
De ceremonie verliep vlotjes tot plotseling Vanessa’s moeder van de zijkant binnenstormde en iets in haar oor begon te fluisteren. Vanessa keek verrast en geïrriteerd, maar besloot de ceremonie voort te zetten.
‘Wat is ze aan het doen?’ dacht ik, terwijl mijn hartslag versnelde. Er klopte iets niet.
Net toen Vanessa op het punt stond “Ja” te zeggen, maakte haar moeder een enorm kabaal en zwaaide ze dramatisch met haar handen.
