‘Mag ik me bij u aansluiten?’
Ik glimlachte.
“Als je het niet erg vindt om naast een vrouw te zitten die zo je moeder zou kunnen zijn.”
Hij lachte en ging tegenover me zitten.
Zijn naam was Daniel. Hij vertelde dat hij fotograaf was, veel reisde en de dag ervoor pas van een lange reis was teruggekomen. We hebben bijna twee uur gepraat.
Hij stelde vragen, luisterde naar mijn verhalen en bleef maar zeggen dat ik er helemaal niet zo oud uitzag als ik was.
Misschien was dat precies wat ik gemist had.
Op een gegeven moment gaf ik toe dat ik jarig was.
Daniel keek verbaasd, riep de ober en bestelde een dessert met een kaarsje.
‘Je moet je verjaardag niet alleen doorbrengen,’ zei hij.
Nadat we de bar hadden verlaten, wandelden we lange tijd door de stad. Uiteindelijk bood hij aan om me terug te brengen naar het hotel waar ik had besloten te overnachten in plaats van zo laat nog naar huis te gaan.
Wat er vervolgens gebeurde, was iets wat ik absoluut aan niemand wilde vertellen.
Voor het eerst in jaren stond ik mezelf toe mijn leeftijd, mijn kinderen, mijn buren en wat anderen ervan zouden denken te vergeten.
Maar de volgende ochtend veranderde alles.
Ik werd wakker door het felle zonlicht en draaide me instinctief naar de andere kant van het bed.
Daniel was vertrokken.
In eerste instantie dacht ik dat hij even koffie was gaan halen, maar zijn kleren waren nergens te bekennen.
Toen zag ik een witte envelop op het nachtkastje liggen.
Toen ik het openmaakte en zag wat mijn nieuwe kennis erin had achtergelaten, kreeg ik ontzettend veel spijt van die avond. 😱😨
Binnenin zat een foto.
Het was een foto van mij.
Ik lag te slapen in bed en de foto was duidelijk ‘s nachts zonder mijn medeweten genomen.
