"Je lerares, Juf Allen? Waarom in 's hemelsnaam zou zij je nieuwe moeder worden?!" vroeg de moeder met opengesperde ogen.
Het meisje veegde haar tranen af met de mouw van haar trui, keek haar moeder met grote, serieuze ogen aan en zei heel beslist:
"Gisteren, toen Papa me opkwam halen bij het hek, keek ze naar hem en zei ze heel vriendelijk: 'Tot morgen, schatje!'"
De Bevrijdende Lachen achter het Misverstand
Op dat moment viel het kwartje bij de moeder. De loodzware spanning die al dagen in huis hing, veranderde op slag in een onbedwingbare drang om te lachen.
Juf Allen, die er bekend om stond dat ze elk kind in haar klas liefdevol aansprak met koosnaampjes als "schatje", "lieverd" of "kanjer", had die middag simpelweg afscheid genomen van het meisje toen haar vader haar opkwam halen!
In de beleving van de zevenjarige had de juf die woorden echter niet tegen háár gericht, maar tegen haar vader. Het meisje had de conclusie getrokken dat Juf Allen verliefd was op haar vader en op het punt stond haar plek als moeder over te nemen!
Hoe het Afliep
De moeder nam de tijd om de situatie rustig en met heel veel liefde uit te leggen. Ze stelde haar dochter gerust dat Juf Allen die woorden tegen het meisje zelf zei — net zoals ze dat tegen alle andere kinderen in de klas doet — en dat papa en mama nog altijd evenveel van elkaar en van haar houden.
