Het gaat niet per se om haast. Integendeel: sommige mensen eten hun kip heel zorgvuldig en weten precies hoe ze ieder eetbaar stukje kunnen bereiken.
Misschien is dit ook de persoon die thuis altijd zegt dat er nog genoeg vlees aan het bot zit wanneer iemand anders het al wil weggooien.
Tijdens een barbecue, een familiediner of een gezellige avond met vrienden kan dit voor grappige situaties zorgen. Zeker wanneer iemand zijn perfect schoongemaakte botje naast het exemplaar legt van iemand die al bij niveau 1 is gestopt.
En natuurlijk begint dan de discussie: wie heeft nu eigenlijk het meeste van zijn kip gegeten?
Maar niveau 3 is nog niets vergeleken met de mensen die bijna geen enkel restje achterlaten.
Niveau 4: De perfectionist aan tafel
Bij niveau 4 wordt het serieus.
Er zit nog maar een heel klein beetje vlees aan het bot. De kipeter heeft duidelijk zijn best gedaan om zoveel mogelijk van de eetbare delen op te eten.
Voor deze persoon is een kippenpoot pas echt klaar wanneer vrijwel al het vlees verdwenen is.
Dat betekent niet dat iemand letterlijk ieder stukje moet opeten. Het blijft natuurlijk belangrijk om comfortabel te eten en geen botjes of harde stukjes te kauwen.
Maar als je jezelf in niveau 4 herkent, weet je waarschijnlijk precies hoe je een kippenpoot het liefst eet.
En misschien heb je weleens verbaasde blikken gekregen van mensen die hun botje al lang hadden neergelegd.
Toch is er volgens de afbeelding nog één niveau dat de lat nóg hoger legt.
Niveau 5: De ultieme kippenliefhebber
Dit is het niveau waarop het botje er bijna volledig schoon uitziet.
De kippeneter heeft vrijwel al het eetbare vlees opgegeten en laat nauwelijks restjes achter.
Wie zichzelf hierin herkent, geniet waarschijnlijk volop van een goed bereide kippenpoot. Krokant velletje, mals vlees en een lekkere marinade: alles moet natuurlijk goed smaken.
Maar het grappigste aan deze afbeelding is misschien wel dat er nog een niveau boven niveau 5 wordt genoemd.
Volgens de tekst op de afbeelding hebben sommige mensen zelfs niveau 6!
Dat is natuurlijk een grap. Het betekent simpelweg dat er altijd wel iemand is die nóg grondiger met zijn kippenpoot omgaat.
Waarom verschillen onze eetgewoontes eigenlijk zo veel?
Iedereen heeft zijn eigen manier van eten. Dat heeft te maken met persoonlijke voorkeuren, gewoontes, opvoeding en de manier waarop iemand gewend is om met voedsel om te gaan.
Sommige mensen eten graag met hun handen, terwijl anderen liever bestek gebruiken. De ene persoon houdt van krokant kippenvel, terwijl de ander dat juist laat liggen.
Ook de bereiding maakt verschil. Een goed gegaarde kippenpoot waarbij het vlees gemakkelijk loskomt, eet natuurlijk anders dan een stukje kip waarbij het vlees steviger aan het bot blijft zitten.
Daarom is het leuk om deze afbeelding niet al te serieus te nemen. Het gaat niet om een wedstrijd en er is geen officieel goed of fout niveau.
Het is gewoon een grappige manier om te ontdekken hoe verschillend mensen kunnen zijn, zelfs wanneer ze hetzelfde gerecht eten.
Doe de kippenbotjes-test met je familie of vrienden!
De volgende keer dat er kip op tafel staat, kun je deze afbeelding eens laten zien.
Vraag iedereen om eerlijk te kiezen welk niveau het beste bij hem of haar past.
Misschien denkt iemand dat hij niveau 2 is, terwijl de rest van de familie hem zonder twijfel op niveau 4 zet. Of misschien blijkt juist die ene rustige eter de grootste perfectionist te zijn.
Je kunt er zelfs een kleine uitdaging van maken: laat iedereen na de maaltijd zijn kippenbotje bekijken en vergelijk de resultaten.
Natuurlijk zonder te overdrijven of jezelf te forceren. Het is tenslotte bedoeld als een grappig gespreksonderwerp, niet als een serieuze eetwedstrijd.
En nu zijn we benieuwd naar jou!
Welk niveau ben jij: 1, 2, 3, 4, 5 of zelfs 6?
Laat je antwoord achter in de reacties! Ben jij iemand die na een paar happen klaar is, of eet je je kippenpoot bijna helemaal schoon?
Tag ook die ene vriend, vriendin of dat familielid dat volgens jou absoluut niveau 6 verdient. 😂
Soms zeggen de kleinste gewoontes aan tafel meer over ons dan we denken!
