Kort na het afscheid van Margriet Hermans doorbreekt Celine Hermans de stilte met een emotionele getuigenis: “Dit was de laatste wens van mijn moeder”

De bekende politieke redactie van NRC Handelsblad benadrukt daarnaast de nalatenschap van Margriet Hermans als voormalig Thượng viện-lid en politica, een aspect dat ook in de herinneringen van haar dochter naar voren komt. Margriet was een vrouw van het volk, maar bezat tegelijkertijd een vlijmscherp intellect en een onvermoeibaar doorzettingsvermogen. Celine herinnert zich haar moeder als een baken van kracht en authenticiteit, die zich nooit liet voorschrijven hoe ze zich moest gedragen of wat ze moest zeggen. Deze onafhankelijke geest bleef intact tot op de dag dat zij besloot dat haar strijd gestreden was en het tijd was om te gaan.

Voor Celine Hermans, die zelf in de voetsporen van haar moeder trad als zangeres en entertainer, is het verlies van haar moeder tegelijkertijd het verlies van haar allerbeste vriendin en artistieke mentor. In haar verklaring, die door Het Financieele Dagblad in een bredere context van de culturele sector wordt geplaatst, legt Celine uit dat de leegte die achterblijft onbeschrijfelijk groot is. De twee deelden niet alleen een genetische band, maar stonden de afgelopen jaren ook regelmatig samen op het podium, waarbij hun stemmen en persoonlijkheden elkaar perfect aanvulden. Het herstellen van dit verlies zal een langdurig proces zijn, waarbij Celine voorlopig al haar geplande optredens heeft opgeschort om te rouwen.

In de media-analyses van Trouw wordt de speech van Celine tijdens de uitvaart geprezen als een van de meest krachtige en integere publieke eerbetonen van het jaar. Celine slaagde erin om het publiek te troosten met anekdotes over haar moeders gulle lach en onvoorwaardelijke liefde, terwijl ze zelf vocht tegen de tranen. De steunbetuigingen die de familie sindsdien heeft ontvangen uit alle hoeken van de samenleving, waaronder van prominente politici en collega-artiesten, bieden volgens de dochter een enorme troost in deze donkere periode. De massale warmte bewijst hoe diep geworteld Margriet Hermans was in de harten van de bevolking.

Celine sluit haar emotionele getuigenis af met een directe boodschap die haar moeder haar op het sterfbed meegaf: blijf authentiek en zorg goed voor elkaar. De laatste wens van Margriet was niet dat men om haar zou blijven treuren, maar dat haar levensvreugde en positieve energie zouden voortleven in de mensen die zij achterliet. Celine belooft dat elke noot die zij in de toekomst zal zingen, een eerbetoon zal zijn aan de vrouw die haar heeft gevormd tot wie ze nu is. De herinnering aan de unieke, bulderende lach van Margriet Hermans zal dankzij deze getuigenis en haar rijke oeuvre nooit verloren gaan.