Ik keek beter.
Het was van mij.
En plotseling herinnerde ik het me.
Een keukentafel.
Stapels papierwerk.
Spencer vertelde me dat we een aantal eerdere projecten onder een nieuw bedrijf moesten reorganiseren.
“Teken hier, hier en hier.”
Ik had hem vertrouwd.
“Wat heb ik getekend?”
Richards gezichtsuitdrukking was somber.
“U heeft de Northstar-technologie toegewezen.”
“Naar Spencer?”
“Nee.”
Hij wees naar beneden op de pagina.
“Aan een holdingmaatschappij genaamd Blue Harbor Ventures.”
De naam zei me niets.
“Van wie is Blue Harbor?”
Richard aarzelde.
“We hebben het gecontroleerd.”
Spencer had ons inmiddels bereikt.
Hij moet het gehoord hebben.
Zijn gezicht werd wit.
“Richard.”
Richard negeerde hem.
“Blue Harbor Ventures is eigendom van Paisley Daley.”
Ik draaide me om.
Paisley stond op zo’n zes meter afstand.
Voor het eerst die avond oogde ze niet arrogant.
Ze zag er doodsbang uit.
Spencer staarde haar aan.
“Wat?”
Paisley begon achteruit te deinzen.
“Ik kan het uitleggen.”
Richard vervolgde.
“Blue Harbor ontvangt al bijna twee jaar licentievergoedingen van Conway Dynamics.”
Spencers stem was nauwelijks nog hoorbaar.
“Hoe veel?”
Richard gaf hem het nummer.
Zestien miljoen dollar.
Paisleys lippen trilden.
Spencer zag eruit alsof de vloer onder hem was weggetrokken.
“U vertelde me dat de oprichters van Northstar die licentiekosten eisten.”
“Dat hebben ze gedaan.”
“Jij bent de eigenaar.”
Paisley keek wanhopig om zich heen.
“Het was tijdelijk.”
Spencers stem werd scherper.
“U hebt zestien miljoen dollar van mijn bedrijf afgenomen?”
“Ons bedrijf!”
De ruimte bij de ingang van de balzaal werd opnieuw stil.
Paisley besefte wat ze had gezegd.
Spencer staarde haar aan.
‘Wat bedoelt u met ons bedrijf?’
Ze zei niets.
Richard sloeg een nieuwe bladzijde om.
“Blue Harbor heeft via diverse particuliere transacties aandelen verworven.”
Papa las de cijfers voor.
Zijn wenkbrauwen gingen omhoog.
“Hoeveel?”
Richard antwoordde.
Genoeg om ertoe te doen.
Het bedrag was zo hoog dat Paisley, als de Apex-transactie was doorgegaan, buitengewoon rijk zou zijn geworden.
En wat als Spencers huwelijk daarna was gestrand?
Ze zou zowel over hem als over zijn bedrijf een machtspositie hebben gehad.
Plotseling was de maîtresse niet langer het belangrijkste verhaal.
Paisley wilde niet alleen mijn man hebben.
Ze had zich in de nabijheid van zijn imperium gepositioneerd.
Spencer keek me aan.
Ik zag het besef op zijn gezicht verschijnen.
Hij had me vernederd.
Heeft me verraden.
Ze waren van plan me te verlaten.
En de vrouw die hij had uitgekozen, had zijn ambitie kennelijk tegen hem gebruikt.
Heel even, een vreselijk moment, had ik bijna medelijden met hem.
Vervolgens greep Paisley in haar handtas.
Niet voor gevaarlijke doeleinden.
Voor haar telefoon.
Ze veegde wild om zich heen.
Richard zei: “Mevrouw Daley, ik raad u ten zeerste aan alle communicatie te bewaren.”
Ze verstijfde.
Gladys verscheen achter ons.
Ik had niet eens door dat ze er al was.
Ze was niet langer gekleed als huishoudster.
Ze droeg een antracietkleurig pak.
Haar haar was netjes naar achteren vastgespeld.
Ze zag er in alle opzichten uit als de advocate die ze ooit was geweest.
Paisley staarde haar aan.
“Jij.”
Gladys glimlachte.
“Goedeavond.”
“Wat doe je hier?”
“Ik maak een klus af die ik achttien maanden geleden ben begonnen.”
Ik draaide mijn hoofd abrupt naar haar toe.
“Welke baan?”
Gladys keek naar haar vader.
Papa keek me aan.
Vervolgens opende ze een laatste map.
“Ik ben niet naar uw huis gestuurd omdat Raymond Spencer niet vertrouwde.”
Ze hield even stil.
“Ik werd gestuurd omdat je moeder iemand anders niet vertrouwde.”
Mijn huid tintelde.
“WHO?”
Gladys’ blik dwaalde langs me heen.
Op weg naar de balzaal.
Richting het podium.
Aan Harrison Cole, voorzitter van Apex Group.
Harrison had het contact met zijn advocaten verbroken.
Hij staarde ons recht aan.
Gladys’ stem zakte.
“Uw moeder heeft Apex onderzocht voordat ze overleed.”
Het gezicht van mijn vader betrok.
“Evelyn was ervan overtuigd dat iemand binnen Apex in het geheim noodlijdende bedrijven had overgenomen door middel van gemanipuleerde schuldconstructies.”
Gladys vervolgde.
