DEEL 9 — MIJN VADER WAS NIET DE REDDER DIE IK HAD VERLATEN
Gideon bleef drie weken in Den Haag.
Dat irriteerde me op dag vier.
‘Ga naar huis.’
‘Dit is mijn appartement.’
‘Niet letterlijk hier.’
‘Ik heb appartement tien minuten verder.’
‘Waarom?’
‘Omdat ik vaak in Den Haag ben.’
‘Sinds wanneer?’
‘Sinds altijd.’
Ik keek.
‘Je stalkt me?’
‘Phoebe.’
‘Grap.’
‘Slechte.’
Hij kookte verschrikkelijk.
Betaalde een postpartumverzorgster toen mijn eigen kraamzorguren afliepen.
Ik wilde eerst weigeren.
‘Ik kan het betalen.’
‘Weet ik.’
‘Dan waarom?’
‘Omdat ik iets voor mijn dochter wil doen.’
‘Zonder voorwaarden?’
Hij keek geraakt.
Terecht.
‘Zonder voorwaarden.’
Ik accepteerde twee weken extra hulp.
Niet omdat ik rijk kind was.
Omdat ik net bevallen was, man apart woonde en ik ondersteuning nodig had.
Geld kan vrijheid geven wanneer het geen gehoorzaamheid koopt.
Mijn vader en ik praatten ’s avonds.
Over waarom wij twee jaar niet hadden gesproken.
‘Ik was controlerend,’ zei hij.
Direct.
‘Ja.’
‘Ik vertrouwde jouw oordeel over Rowan niet.’
‘Nog steeds niet?’
Hij keek.
‘Dat is niet mijn beslissing.’
Groei.
‘Je hebt gelijk gehad over leverage.’
Hij glimlachte.
‘Dat hoefde je niet te zeggen.’
‘Geniet ervan. Eén keer.’
‘Ik laat het graveren.’
‘Pap.’
Daarna:
‘Maar je had ongelijk over iets.’
‘Wat?’
‘Je dacht dat ik Rowan koos omdat ik bang was alleen te zijn.’
Gideon knikte.
‘Dat was arrogant.’
‘Ja.’
‘Waarom koos je hem?’
Ik dacht.
‘Omdat hij me eerst zag als Phoebe.’
Niet Sterling.
Niet erfgename.
Niet strategie.
‘En later?’
Ik keek naar Leo.
‘Later begon hij mij te zien als iemand die wel meeging.’
Mijn vader werd stil.
‘Zoals ik.’
Dat verwachtte ik niet.
‘Anders.’
‘Maar familiegelijkenis.’
Ik lachte.
‘Misschien.’
Mijn vader hield geen speech over scheiden.
Hij zei niet:
‘Ik heb het altijd geweten.’
Toen ik vroeg:
‘Wat zou jij doen?’
antwoordde hij:
‘Ik ben de slechtste persoon om dat te vragen.’
‘Waarom?’
‘Omdat ik al vóór jullie huwelijk bevooroordeeld was.’
Dat was volwassen antwoord.
Ik vroeg het hem nooit meer.
DEEL 10 — NORTHBAY HAD EEN ECHT PROBLEEM
Het onafhankelijke onderzoek bij Northbay duurde negen weken.
Het financieringsgat was echt.
Het project Havenkwartier Utrecht bestond uit een hotel, serviced apartments en commerciële ruimtes.
Goede locatie.
Maar bouwkosten waren bijna 18 procent hoger dan oorspronkelijke raming.
Voorverkoop van appartementen liep trager.
Bestaande bank wilde tweede bouwtranche pas vrijgeven wanneer minimaal €5 miljoen nieuw eigen of achtergesteld kapitaal kwam.
Northbay had drie opties:
- externe preferred-equityinvesteerder;
- deel grondpositie verkopen;
- project gefaseerd vertragen.
Sterling Strategic Credit was aantrekkelijk omdat hun voorstel flexibel was.
Rowan wilde deal koste wat kost.
Daar kwam slechte besluitvorming vandaan.
Niet omdat hij geld wilde stelen.
Omdat hij geloofde dat één succesvolle closing alle eerdere grensoverschrijdingen achteraf zou rechtvaardigen.
Het onderzoek concludeerde:
- de support letter met mijn handtekening was zonder mijn toestemming samengesteld;
- Rowan had Niels onjuist verteld dat ik instemde;
- de €42.500 uit onze gezamenlijke rekening was aan Northbay verstrekt zonder formele leningsovereenkomst op moment van betaling;
- daarna was wel achteraf een conceptlening opgesteld;
- Rowan had de raad onvoldoende geïnformeerd over persoonlijke liquiditeitsbijdragen;
- er was geen bewijs dat hij bedrijfsvermogen privé had verduisterd;
- operationele cijfers waren verder grotendeels correct.
Dus geen miljoenenfraude.
Wel ernstige governancebreuk.
De raad bood Rowan twee opties.
Aftreden als CEO en aanblijven als niet-uitvoerend aandeelhouder na overgang.
Of een formele aandeelhoudersprocedure riskeren die hem waarschijnlijk alsnog zou verwijderen.
Hij koos aftreden.
Dat was voor hem verwoestend.
Northbay was zijn baby, zei hij één keer.
Ik zei niets over echte baby.
Te makkelijk.
De externe CEO, Marit van Leeuwen, herstructureerde financiering.
Sterling Strategic Credit?
Trok zich uiteindelijk terug.
Niet vanwege mij rechtstreeks.
Investment committee vond na governanceincident risico-rendement onvoldoende.
Een pensioenfonds en gespecialiseerde vastgoedinvesteerder kwamen samen met alternatief kapitaal van €4,9 miljoen, gecombineerd met verkoop van een niet-kernperceel.
Havenkwartier ging door.
Langzamer.
Geen drieënzestig mensen op straat.
Zes functies werden gereorganiseerd; vier mensen vonden intern ander werk, twee vertrokken met regeling.
Niet nul pijn.
Wel geen fantasie waarin één huwelijk hele onderneming vernietigt.
De €42.500 van onze rekening werd door Northbay formeel als lening erkend en binnen tien maanden terugbetaald met zakelijke rente.
Dat loste geld op.
Niet huwelijk.
