DEEL 2
Eleonora had de blik van Jeroen in eerste instantie niet in de gaten. Arrogantie maakt mensen blind.
Ze schreed de kamer binnen als een koningin die een bezoek bracht aan haar dienstmeisje. Daan volgde haar, met de papieren al in de aanslag. Achter hen kwam Dr. de Boer aanlopen, de gynaecoloog die Eleonora per se wilde inhuren, met zijn doktersjas netjes dichtgeknoopt en zijn mond in een bestudeerde plooi van bezorgdheid.
"Jeroen, lieverd," zei Eleonora, "we moeten snel handelen. Emma gaat hard achteruit."
Ik lag doodstil, met één hand beschermend over mijn buik, ademend door de pijn. Mijn baby bewoog zachtjes onder mijn handpalm, levend, warm, van mij.
Daan schraapte zijn keel. "De documenten zijn getekend. We hebben alleen nog de bevestiging van Jeroen nodig dat hij instemt met de overdracht van de tijdelijke voogdij aan mevrouw van Santen totdat Emma weer geestelijk gezond wordt verklaard."
Jeroen keek mij aan. Toen naar mijn benen. Toen naar de map.
"Heeft zij dit getekend?" vroeg hij...
