Ik liep dichter naar hem toe.
“Jij gebruikte onze pasgeboren baby om mij bang te maken.”
Mijn stem werd harder.
“Dat was geen woede, Daniel.”
Een stilte.
“Dat was een keuze.”
Mijn vader kwam naast mij staan en nam Lily voorzichtig in zijn armen.
Daarna keek hij Daniel aan.
“Je dienstverband wordt per direct beëindigd wegens ernstige overtredingen.”
Daniel schudde zijn hoofd.
“Nee…”
“Je toegang tot alle bedrijfssystemen wordt ingetrokken.”
Mijn vader keek naar de beveiligingschef.
“Zijn aandelen en bonussen worden bevroren tot het juridische proces is afgerond.”
Daniel werd bleek.
“Maar de fusie…”
Hij slikte.
“De fusie kan niet zonder mij.”
Ik keek hem rustig aan.
“Nee.”
Een kleine glimlach verscheen op mijn gezicht.
“De fusie kon alleen niet zonder de cijfers die jij had vervalst.”
Daniel keek naar mij.
“Wat bedoel je?”
“De raad van bestuur heeft de fusie vanmorgen opgeschort.”
Zijn mond viel open.
Voor het eerst had hij niets meer te zeggen.
Vanessa begon plotseling te huilen.
“Hij dwong mij om alles goed te keuren.”
Daniel draaide zich naar haar om.
“Wat?”
Ze wees naar hem.
“Jij zei dat niemand ooit achter ons zou komen.”
Daniel lachte bitter.
“Zij heeft de leveranciersaccounts gemaakt.”
En daar was het.
Het moment waarop hun samenwerking brak.
De twee mensen die dachten dat ze samen mijn leven konden vernietigen…
begonnen elkaar te vernietigen.
Maanden later kwam de waarheid officieel naar buiten.
Daniel werd veroordeeld voor bedrijfsfraude, bewijsvernietiging, diefstal en opzettelijke beschadiging van eigendommen.
Vanessa werkte mee aan het onderzoek, maar kreeg alsnog een gevangenisstraf en een zware terugbetalingsplicht.
De rechtbank nam Daniels bonussen, luxeauto’s en investeringen in beslag.
Harlow Industries wist het grootste deel van het gestolen geld terug te krijgen.
Onze scheiding duurde zeven maanden.
Daniel kreeg alleen beperkt en begeleid contact met Lily nadat hij een verplicht gedragsprogramma had afgerond.
Hij kwam nooit meer terug naar mijn huis.
