“Over drie weken.” Sarah legde de uitnodiging op tafel. “Neem iedereen mee.” Mark lachte schamper. “Veel plezier in je kleine huisje in Blackwood.” Sarah liep naar de voordeur. Buiten stortregende het. Maar voordat ze de drempel bereikte, ging de deur open. Een man in een perfect gesneden zwart pak stond op de veranda. In zijn hand hield hij een grote zwarte paraplu boven haar hoofd. Sarah stapte naar buiten. Aan de stoeprand stond een glanzende zwarte Maybach met getinte ramen stationair te wachten. Mark stopte met lachen. Linda verscheen achter hem. Beiden staarden naar de auto. Sarah draaide zich langzaam om. “Tot over drie weken.” Toen stapte ze in. De deur viel zacht achter haar dicht. En voor het eerst vroeg Mark zich af waarom een vrouw die volgens hem niets bezat, werd opgehaald door een chauffeur in een Maybach. Hij wist nog niet dat Blackwood helemaal geen trailerpark was. En dat Sarah’s nieuwe huis niet het huis was dat zij zich hadden voorgesteld. Het was het huis dat haar grootvader haar drie maanden eerder had nagelaten. Een landgoed van ruim twaalf miljoen dollar. En de overdracht stond officieel op haar naam.
Mijn Schoonmoeder Lachte Om Mijn ‘Kleine Huisje’… Tot Ze Blackwood Binnenging”
