DEEL 10 — DE FINANCIËLE AUDIT
Vance Leisure Development werd niet failliet verklaard.
Dat was bijna anticlimactisch.
Meridian Bridge trok zich terug nadat de zekerheidspositie rond Ravenmeer onjuist/onzeker bleek.
Een andere investeerder kwam pas na herstructurering.
Voorwaarde:
transparantie.
Onafhankelijke financieel directeur.
Verkoop van één vakantiepark.
Wendy’s persoonlijke lening werd achtergesteld.
Luca moest zelf extra kapitaal vinden of verwateren.
Hij verloor een deel van zijn belang.
Niet alles.
Het bedrijf bleef bestaan.
Van ongeveer 73 medewerkers verloren er uiteindelijk 11 hun functie in reorganisatie. Voor meesten kwam regeling of ander werk.
Waarom vertel ik dat?
Omdat Luca maanden had gedaan alsof mijn nee betekende dat tientallen gezinnen op straat kwamen.
Dat was niet waar.
Mijn nee betekende dat hij een moeilijkere oplossing moest accepteren.
Hij had liever mijn bezit als makkelijke oplossing gebruikt.
Dat verschil werd centraal in scheiding.
Forensisch accountant vond geen bewijs dat Luca geld verduisterde uit trust.
Geen geheime miljoenen.
Geen offshore rekening.
Wel:
- misleidende voorstelling bij Meridian dat hij waarschijnlijk 50 procent economisch belang in Ravenmeer zou verkrijgen;
- overschatting persoonlijke investeringen;
- niet-goedgekeurde gezamenlijke lening aan eigen bedrijf;
- gebruik van familielid Wendy om vertrouwelijke truststukken te zoeken;
- voorbereidingen voor echtscheiding vóór incident zonder Jessi daarover te informeren.
Slecht.
Maar niet elk slecht ding strafbaar.
De financier claimde uiteindelijk geen fraude omdat term sheet duidelijk ‘expected’ zei en geen geld was uitgekeerd op basis van die toekomstige zekerheid.
Wel beëindigden ze samenwerking.
Reputatieschade.
Zakelijk gevolg.
Geen gevangenis voor Luca op dat punt.
Dat voelde eerlijk.
Wendy’s zaak was anders.
Camera.
Fysiek contact.
Mijn letsel.
Zij verklaarde dat zij mij had weggeduwd zonder bedoeling mij ernstig letsel te bezorgen.
Openbaar Ministerie vervolgde voor mishandeling. Niet poging tot moord. Niet een absurd zware aanklacht.
Ik legde verklaring af.
‘Ik denk niet dat Wendy wilde dat ik mijn enkel brak.’
Rechter keek.
‘Waarom zegt u dat?’
‘Omdat waarheid belangrijker is dan boosheid.’
‘Wat denkt u wel dat ze wilde?’
‘Dat ik losliet.’
Ik keek naar haar.
‘En mijn lichaam was voor haar op dat moment minder belangrijk dan map.’
Wendy huilde.
Zij werd veroordeeld voor mishandeling met letsel. Straf hield rekening met blanco strafblad, leeftijd, erkenning en omstandigheden: een taakstraf, voorwaardelijk deel en schadevergoeding, plus contactafspraken.
Geen jaren cel.
Sommige mensen op internet vonden dat te mild.
Ik niet.
Ik wilde geen fantasie.
Ik wilde dat rechtbank zei:
dit was niet ‘een ongeluk waar twee vrouwen ruzie maakten’.
Zij had mij geduwd.
Ik viel.
Dat telde.
DEEL 11 — WAT LUCA WÉL VERLOOR
De scheiding duurde veertien maanden.
Vergoedingsclaim op villa werd teruggebracht naar wat aantoonbaar was.
Luca’s privébijdragen plus een beperkt redelijk aandeel in bepaalde gezamenlijke investeringen werden financieel afgerekend.
Geen 900.000 euro.
Uiteindelijk ongeveer €112.000, na waarderingsdiscussies en verrekeningen.
Ik betaalde niet uit trustvermogen waar dat niet mocht, maar via onze totale financiële scheidingsafwikkeling waar passend.
De gezamenlijke rekening werd verdeeld na correcties voor zijn €42.000 lening aan familiebedrijf en andere betwiste transacties.
Geen rechter gaf mij ‘alles’.
Ook niet nodig.
Luca verloor iets anders.
Zijn toegang tot Ravenmeer.
Na onafhankelijke beoordeling stelde trustbestuur vast dat hij actief had aangezet tot ongeoorloofde documentzoekactie en zijn moeder had ingeschakeld terwijl hij al een tegengesteld financieel belang had. Artikel 14 werd definitief toegepast op zijn afgeleide woonpositie.
Dat betekende:
geen zelfstandig toekomstig gebruiksrecht.
Geen beroep op trustwoning na echtscheiding.
Geen governance-informatie.
Geen recht om namens mij of woning contact te leggen met notaris/trust.
Niet zijn aandelen afpakken.
Niet zijn geld.
Alleen deuren sluiten die nooit van hem waren geweest.
Arthur’s clausule deed precies wat hij moest.
Niet straffen.
Scheiding tussen liefde en bezit herstellen.
