Kijkend naar de onvermijdelijke toekomstige ontwikkelingen op het gebied van de digitale journalistiek en de specifieke koninklijke verslaggeving, is de brede verwachting van media-experts dat de commerciële strijd om de vluchtige aandacht van de lezer alleen maar verder zal verharden en intensiveren. De onderliggende algoritmes van grote socialemediaplatforms worden met behulp van kunstmatige intelligentie steeds geavanceerder, accurater en efficiënter in het voorspellen van exact wat individuele gebruikers willen zien, waardoor platforms constant worden geoptimaliseerd voor maximale, vaak emotionele, betrokkenheid. Dit harde economische model betekent in de praktijk dat media-uitgevers zich steeds vaker genoodzaakt voelen om steeds creatievere, agressievere en helaas ook misleidende tactieken te ontwikkelen en toe te passen om überhaupt nog op te vallen in een immer uitdijende en overprikkelende zee van digitale informatie. Voor de individuele burger en consument brengt deze ontwikkeling met zich mee dat zogenaamde mediawijsheid een steeds urgentere en onmisbare levensvaardigheid wordt in de eenentwintigste eeuw. Het analytische vermogen om de betrouwbaarheid en de oorsprong van een bron direct te verifiëren, de verborgen commerciële intentie achter een dramatische koptekst feilloos te herkennen en niet klakkeloos, zonder eigen onderzoek, mee te gaan in een door algoritmes aangedreven online hysterie, is absoluut essentieel om een helder, genuanceerd en objectief wereldbeeld te kunnen behouden. Het opvallende bericht over de onverwachte testuitslag van prinses Alexia dient in dat belangrijke maatschappelijke opzicht dan ook als een uitstekende en leerzame casestudy. Het toont haarscherp aan hoe de moderne, digitale nieuwsvoorziening onder de motorkap werkelijk functioneert en hoe goedbedoelende lezers geheel onbewust en ongevraagd tot een actief onderdeel worden gemaakt van een veel groter, op financieel gewin gericht commercieel ecosysteem, dat vaker draait om kwantiteit dan om kwaliteit.
