- Erkenning van jezelf zijn, maar in een getransformeerde, geestelijke vorm.
- Geen lijden of pijn meer zijn, maar alleen vreugde en vrede.
- Activiteiten en betekenisvolle relatie met God en anderen.
Hij beschrijft het als een toestand van glorie en gelukzaligheid, waarin je je oorspronkelijke identiteit behoudt maar toch ‘meer’ bent dan op aarde.
Hel: minder een concrete plaats, meer een toestand
Over de hel zei Lee dat het moeilijk is om er een duidelijk beeld van te vormen, omdat Jezus zich meer richtte op beelden van hemel dan van hel. In de evangeliën wordt de hel onder meer aangeduid met het beeld van Gehenna — een vuilnisbelt buiten oude steden waar dingen in vlammen gingen — wat symboliseert dat het een plek van scheiding en vernietiging is.
Lee gaf aan zich niet zeker te voelen over het idee van eeuwige pijn als fysieke straf, maar wel over een scheiding van God en de consequenties daarvan. Daarmee past zijn uitleg in een klassieke interpretatie waarin de hel te maken heeft met afstand van het goede en God in plaats van letterlijk vuur of marteling.
Wat zegt de bredere christelijke traditie?
In veel christelijke tradities — zoals beschreven in religieuze teksten en catechismi — zijn hemel en hel uiteindelijk gekoppeld aan een oordelend moment na de dood. Daarin wordt iemands leven en keuzes beoordeeld, en volgt een eeuwige bestemming: een leven met God in de hemel of een afgescheiden bestaan zonder God (vaak metaforisch voorgesteld als hel).
