Van ‘Lucky’ naar ‘Chris de Canadees’
De zoektocht leverde nog een tweede spoor op. Via andere bronnen ontdekten Ruud en Nel dat de man af en toe iets dronk bij winkel Soup en Zo aan het Waterlooplein. Ook daar kende men hem, maar weer anders.
Opvallend genoeg was ‘Lucky’ daar geen bekende term. In die omgeving ging hij rond als ‘Chris de Canadees’. Dat klinkt concreter, maar het maakt het raadsel uiteindelijk groter: is hij werkelijk Canadees, of is het een bijnaam die ooit is blijven hangen?
Amerikaans accent en losse Engelse woorden
Wat het onderzoek extra lastig maakt, is dat meerdere mensen aangeven dat de man waarschijnlijk niet uit Nederland komt. Hij sprak altijd Engels, met een accent dat volgens bekenden richting de Verenigde Staten of Canada wijst.
Door de afasie kan hij nu nog maar heel beperkt iets zeggen. De paar woorden die hij soms uitspreekt zijn Engels, zoals ‘nonsens’ en ‘definitely’. Veel meer dan dat is volgens betrokkenen helaas niet mogelijk.
Hoe kan iemand zo lang ‘onder de radar’ blijven?
Het blijft knagen, ook bij de mensen die aan de zaak werken. Nel verwoordt het gevoel dat veel lezers waarschijnlijk herkennen: het is bijna niet voorstelbaar dat niemand precies weet wie hij is, terwijl hij mogelijk al jaren in Nederland leefde.
Volgens haar is het vreemd dat je misschien wel twintig jaar ‘onder de radar’ kunt bestaan in een land waar bijna alles geregistreerd is. Ruud benadrukt vooral het menselijke aspect: iedereen heeft recht op een identiteit—ook deze man.
Oproep: herken je hem, meld het
De politie hoopt dat het delen van beelden alsnog het ontbrekende puzzelstukje oplevert. Soms is één detail genoeg: een herinnering aan een gezicht, een accent, een plek waar iemand vaker kwam, of een naam die ineens weer boven komt.
Wie informatie heeft over de identiteit van de man, wordt opgeroepen dit bij de politie te melden. En ben jij iemand die dit verhaal raakt of die denkt iets te weten: laat vooral ook een reactie achter via onze sociale media—denk je dat jij hem herkent?
