DEEL 3
De vergaderruimte rook naar koffie, leer en geld.
Mark kwam binnen met Vanessa naast zich en een advocaat die eruitzag alsof hij al spijt had dat hij de zaak had aangenomen.
Rachel zat naast me.
Voor haar lagen drie mappen.
Mark ging achterover zitten.
‘Zijn we eindelijk klaar om redelijk te doen?’
Rachel opende de eerste map.
‘Meneer Bennett, u hebt tijdens uw financiële verklaring twee bankrekeningen niet vermeld.’
Marks glimlach verdween een beetje.
‘Daarnaast hebt u 38.000 dollar uit gezamenlijk vermogen overgemaakt naar een privérekening.’
Zijn advocaat draaide langzaam zijn hoofd naar hem.
Rachel ging verder.
‘En op basis van de documenten die wij hebben ontvangen, hebt u ongeveer 27.000 dollar aan gezamenlijke middelen besteed aan uw buitenechtelijke relatie.’
Vanessa stopte met glimlachen.
Marks advocaat fluisterde:
‘Klopt dit?’
‘Ze overdrijft.’
Rachel schoof de bankafschriften over tafel.
Zijn advocaat las de eerste pagina.
Toen de tweede.
Hij zei niets meer.
Rachel opende map nummer twee.
‘Daarnaast lijken deze documenten erop te wijzen dat privé-uitgaven voor reizen zijn ingediend bij uw werkgever als zakelijke kosten.’
Marks gezicht werd lijkbleek.
‘Hebben jullie contact opgenomen met mijn werkgever?’
‘Nee,’ zei ik rustig.
Hij keek me aan.
‘Dan hoe…?’
‘Je eigen administratie, Mark.’
Zijn advocaat zette zijn bril af.
De stilte die volgde voelde zwaarder dan geschreeuw.
Voor het eerst sinds hij Vanessa ons huis had binnengebracht, keek Mark werkelijk naar mij.
Niet langs me heen.
Niet neer op me.
Naar mij.
‘Wat wil je?’
‘Een eerlijke scheiding.’
Hij lachte nerveus.
‘Claire, je woont in een appartement met één slaapkamer. Doe niet alsof jij hier de macht hebt.’
Rachel keek naar mij.
Ik knikte.
Toen pakte ze de derde map.
Ze opende hem en schoof één document naar het midden van de tafel.
Het was een kopie van mijn officieel gevalideerde loterijclaim.
Mark keek naar het bedrag.
