Een paar weken later vond ik tijdens het uitpakken van een doos de plastic hoes waarin ik het winnende lot had bewaard.
Ik hield hem even vast.
Toen legde ik hem in een lade.
Niet als herinnering aan het geld.
Maar als herinnering aan die ochtend.
De ochtend waarop mijn man besloot dat ik niets waard was.
En de ochtend waarop ik eindelijk stopte hem te geloven.
Ik was vrij.
Dus liet ik Mark achter met de gevolgen van zijn keuzes.
En ik hield de toekomst.
Disclaimer: Dit verhaal is fictief en uitsluitend gemaakt voor amusementsdoeleinden. Elke gelijkenis met bestaande personen, gebeurtenissen of plaatsen berust op toeval.
