Jojo-situatie
De Vereniging Belangenbehartiging Nederlands Gepensioneerden in het Buitenland voert al maanden campagne tegen de aanpassing en spreekt in haar persbericht van een gemiste kans.
De vereniging wijst erop dat er in 2018 juist een toezegging lag om meeverzekerde nabestaanden extra bescherming te geven tot hun AOW-leeftijd. Omdat de herziening in Brussel jarenlang stillag is die toezegging nooit in werking getreden. Met de huidige opschoning verdwijnt de bescherming definitief uit de verordening.
“De VBNGB vindt de opschoning ondoordacht en onrechtvaardig,” aldus de vereniging in het persbericht.
Iemand van 62 die vertrekt is een paar jaar aangewezen op de eigen portemonnee en wordt bij het bereiken van de AOW-leeftijd weer verplicht verdragsgerechtigde met een bijdrage aan het CAK. De VBNGB noemt dat een jojo-situatie.
Voor wie toch plannen heeft is er één praktisch punt dat vaak vergeten wordt. Het EU-formulier E104, ook bekend als S040, bewijst hoe lang iemand in Nederland verzekerd is geweest tegen ziektekosten.
Aanvragen bij de Nederlandse zorgverzekeraar vóór de emigratie kan wachttijden in het nieuwe woonland voorkomen. Daarnaast kan meeverzekeren via een partner met AOW een uitweg zijn. In een aantal landen lukt dat alleen bij een huwelijk.
