Een van de meest voorkomende en invaliderende complicaties van langdurig verhoogde bloedsuikerwaarden is schade aan de perifere zenuwen, medisch bekend als diabetische neuropathie.
Hoe ontstaat dit symptoom?
De kleine bloedvaatjes (capillairen) die de zenuwen van zuurstof en voedingsstoffen voorzien, raken beschadigd door chronisch hoge glucosewaarden. Wanneer zenuwen te weinig zuurstof krijgen, beginnen ze te herstellen of onjuiste signalen naar de hersenen te sturen.
Hoe herken je het?
-
Brandend of prikkelend gevoel: Veel patiënten omschrijven de pijn als een 'branderig', 'elektrisch' of 'prikkelend' gevoel in de voeten en onderbenen, dat 's nachts vaak verergert.
-
Gevoelloosheid: Het kan voelen alsof je op watten loopt, of alsof je voeten permanent 'slapen'.
-
Het gevaar van diabetische voet: Omdat het gevoel in de voeten afneemt, merken mensen wondjes, blaren of eeltplekken niet op. Deze wondjes kunnen ongemerkt infecteren en in het ergste geval leiden tot zweren (ulcers) of zelfs amputatie.
2. Handpijn, Tintelingen en Krachtverlies
Hoewel diabetische neuropathie het vaakst begint in de voeten (omdat dit de langste zenuwen in ons lichaam zijn), tast de aandoening na verloop van tijd ook de handen en vingers aan. Dit wordt ook wel het 'kous-en-handschoenpatroon' genoemd.
Hoe ontstaat dit symptoom?
Net als in de voeten raken de zenuwbanen in de polsen en handen beschadigd. Bovendien hebben mensen met diabetes een aanzienlijk hoger risico op het ontwikkelen van het Carpaal Tunnelsyndroom. Hierbij raakt een belangrijke middelste armzenuw bij de pols bekneld door zwelling van de pezen.
