Ook rond de draaiknop van een radiator bestaat een hardnekkig misverstand. De cijfers geven bij een gebruikelijke thermostatische radiatorkraan geen verschillende verwarmingssnelheden aan, ze vertegenwoordigen bij benadering een gewenste kamertemperatuur.
De thermostaat direct op een hoge temperatuur zetten zorgt er normaal gesproken niet voor dat de kamer sneller 20 graden bereikt. De radiatorkraan blijft dan vooral langer open omdat een veel hogere doeltemperatuur wordt gevraagd.
Op een frisse ochtend in september hoeft niet onmiddellijk de volledige woning te worden verwarmd wanneer het binnen nog voldoende warm blijft.
Anders wordt het wanneer kamers gedurende meerdere dagen steeds verder afkoelen. Wachten totdat een woning overal zeer koud is geworden kan oncomfortabel zijn en bij ongunstige omstandigheden vochtproblemen bevorderen.
Een graad kan verschil maken
Een eenvoudige kamerthermometer is daarom nuttiger dan alleen afgaan op het gevoel. Met een hygrometer kan daarnaast de relatieve luchtvochtigheid worden gevolgd en ook nadat het stookseizoen is begonnen hoeft de thermostaat niet automatisch naar 23 of 24 graden.
Een kamertemperatuur die één graad lager ligt kan het energiegebruik voor verwarming met ongeveer 6 procent verminderen. Hoe groot de uiteindelijke financiële besparing is hangt onder meer af van het woningtype en verwarmingssysteem en energiecontract.
Te sterk besparen door ruimtes structureel koud te houden is geen goed alternatief, ook ventileren blijft belangrijk. In plaats van ramen langdurig op een kier te zetten is het advies om regelmatig kort en krachtig te ventileren, daarbij worden ramen enkele minuten volledig geopend.
De belangrijkste graadmeter voor het moment waarop de verwarming weer aan moet is daarmee niet een bepaalde datum in september of oktober. Kijk naar de temperatuur in huis en houd ook de luchtvochtigheid in de gaten. Dat geeft een veel betere indicatie dan alleen het weer buiten.
