Veronica deed een stap dichter bij de kist. „Het lichaam was zwaar beschadigd. Je wilt hem niet zo zien.”
Clara kwam naar haar toe.
„Ik heb zijn bloed schoongemaakt toen hij als kind zijn voorhoofd openhaalde. Ik heb hem door koortsen heen gedragen. Ik heb de ogen van zijn vader gesloten. Een moeder kent haar zoon.”
Veronicas mond trilde.
Slechts één keer.
Clara ving het op.
„Open hem.”
„Nee.”
„Open hem, Veronica.”
„IK ZEI NEE!”
Haar schreeuw deed de gravenmakers stoppen. Eén van hen liet zijn schop vallen.
Lawrence Cobb, de senior partner van Leonards bedrijf, boog zich naar Veronica toe. „Doe het gewoon. Mensen zijn aan het filmen.”
Verschillende telefoons waren al de lucht in.
Veronica keek om zich heen en klemde haar kaak op elkaar. „Goed dan. Maar wat ze ook ziet, is voor haar rekening.”
De uitvaartleider trok de krans van het deksel en greep naar de sluitingen.
Eerste sluiting.
Klik.
Veronicas vuisten klemden zich samen.
Tweede sluiting.
Klik.
De jonge advocaat deinsde achteruit.
Derde sluiting.
Klik.
Clara prevelde een gebed toen het deksel opging.
Een penetrante geur ontsnapte. Veronica bedekte haar neus.
Clara bewoog niet.
Binnenin lag een man in Leonards blauwe pak.
Leonards horloge zat om zijn pols. Zijn trouwring om zijn vinger. Om zijn nek hing de Sint-Christoffelmedaille die Clara haar zoon had gegeven toen hij afstudeerde aan de universiteit.
Maar het gezicht behoorde toe aan iemand anders.
De man was ouder, met een lang litteken over zijn wang.
Clara starde naar hem.
„Dat is mijn zoon niet.”
Veronica strompelde achteruit. „Het ongeluk heeft hem mismaakt.”
„Leugen.”
Clara greep in de kist en trok de mouw van de man omhoog.
Leonard droeg al sinds zijn negende een brandwondlitteken op zijn arm.
Deze man had zo’n litteken niet.
Clara draaide zich om naar Veronica.
„Waar is mijn jongen?”
Veronica draaide zich om richting het pad van de begraafplaats.
Clara greep de achterkant van haar jurk vast voordat ze kon weglopen.
„Vertel me waar hij is!”
Veronica rukkte zich los, en haar handtas gleed van haar arm.
Het raakte de grond en sprong open.
Sleutels. Cosmetica. Documenten.
En een telefoon.
De telefoon begon te rinkelen naast Claras met aarde bedekte schoenen.
Het scherm lichtte op met twee woorden:
Leonard Office
Clara bukte zich, pakte Veronicas telefoon op en veegde met haar duim over de opneemknop.─────────────────────────────────────────────Typ RING en ik ga verder.
(Ik weet dat je nieuwsgierig bent naar het volgende gedeelte, dus wees alsjeblieft geduldig en lees verder in de reacties hieronder.)
