De vraag trof Claire met een fysieke kracht.
Even moest ze haar hand op de bank steunen.
Toen antwoordde hij.
— [Hij is overleden.]
Evan begreep het niet.
— [Wat?]
Claire herhaalde.
Noach stierf voor zonsopgang.
Zijn uitdrukking veranderde.
Hij deed een stap terug.
— [nr.]
Claire reageerde niet.
- Ben je serieus?
— [Ik ben.]
Hij nam zijn hand in zijn gezicht.
Toen vroeg ze waarom ze hem niet terug had kunnen krijgen.
Claire keek hem direct aan.
— [Ik heb het geprobeerd.]
Pas toen leek Evan zich de mobiele telefoon te herinneren.
Heb je me gebeld?
Claire knikte.
Negen keer voordat je antwoord geeft. Toen stuurde ik het IC-bericht.
Hij trok de telefoon uit zijn zak.
Claire keek toe hoe hij naar het gesprek zocht.
Het bericht verscheen op het scherm.
KOM NU ALSJEBLIEFT.
Onder haar was de leesaanduiding.
23u47.
Evan heeft dat bekeken.
Claire hoefde hem niet aan te klagen.
Hij hoefde zijn stem niet te verheffen.
Het scherm zelf heeft het werk gedaan.
Hij begon te zeggen dat hij de zwaartekracht niet had begrepen.
Claire onderbrak hem.
Ik heb de diagnose geschreven.
Hij was stil.
Ik heb de IC-kamer geschreven.
Meer stilte.
- En ik vroeg je om te komen.
Evan liet zijn telefoon vallen.
Ik was bij Sabrina.
Claire keek hem aan.
De zin leek de keuken over te steken zonder verdere uitleg nodig te hebben.
— [ik weet het.]
Hij sloeg zijn ogen op.
— Hoe?
Claire heeft haar mobieltje op de tafel genomen.
Hij opende de beelden die hij die avond bewaard had.
Hij bracht het scherm niet dichter bij zijn gezicht.
Hij heeft het apparaat tussen de twee gelegd.
De hotelsuite is verschenen.
Twee borden.
Twee schalen.
Evan's horloge.
Zijn alliantie.
De publicatie van Sabrina.
Het schema.
De locatie.
Evan belde niet aan de telefoon.
- Claire...
— [nr.]
Het was de eerste keer dat ze hem zonder aarzeling onderbrak.
Maak daar niet het belangrijkste van.
Hij keek verward.
Claire ging door.
