Oude beelden wakkeren de discussie aan
Zo’n uitspraak triggert natuurlijk meteen reacties.
Wie die oude fragmenten bekijkt, ziet inderdaad iets behoorlijk extreems: bijna drooggevallen oevers, schepen die amper kunnen varen en grote stukken rivierbodem die normaal onder water liggen.
Het lijken zo beelden uit een recente droge zomer.
Alleen: ze zijn ruim zeventig jaar oud.
Voor mensen als Anne rijst dan een simpele vraag: waarom wordt een lage waterstand nu zo snel gelinkt aan klimaatverandering, terwijl vergelijkbare situaties vroeger ook voorkwamen?
‘Alsof er vroeger geen droogte bestond’
Anne stoort zich vooral aan het idee dat extreem weer iets nieuws zou zijn.
Ze weet nog goed hoe het in haar jeugd soms bloedheet, ijskoud of gortdroog kon zijn. Elk jaar was anders, maar uitschieters waren er zeker.
En dan heb je ook nog die beelden uit 1955.
De Rijn stond toen zó laag dat delen die normaal onder water zitten ineens zichtbaar waren. Woonschepen vielen droog en de scheepvaart had serieuze hinder.
Bij zulke historische beelden hoor je al snel: “Als je dit nu zou filmen, zou het woord klimaat bovenaan elk nieuwsbericht staan.”
