Een kind kan bijvoorbeeld rustig doorspelen voor school. Ondertussen tikt de klok verder. De ouder ziet dat haast nodig is. Het kind ervaart die haast veel minder sterk. Daardoor ontstaat snel irritatie aan beide kanten.
Het helpt om tijd zichtbaar te maken. Gebruik bijvoorbeeld een kookwekker of een aftelklok. Zeg ook precies hoeveel minuten iets nog duurt. “Over tien minuten gaan we weg” werkt vaak beter. Herhaal die boodschap kort voor vertrek.
Kleine stappen helpen eveneens. Zeg niet alleen dat alles klaar moet zijn. Vraag eerst om schoenen aan te trekken. Daarna volgt de jas en vervolgens de tas. Zo blijft de opdracht overzichtelijker.
Wat moest ik ook alweer doen?
Veel ouders kennen dit moment maar al te goed. Je legt duidelijk uit wat er moet gebeuren. Je kind kijkt je aan en lijkt te luisteren. Enkele seconden later volgt alsnog dezelfde vraag. Dat kan voelen alsof de uitleg volledig is genegeerd.
Bij ADHD kan het werkgeheugen minder sterk werken. Dat is het geheugen waarmee je informatie kort vasthoudt. Een kind kan daardoor meerdere opdrachten moeilijk tegelijk onthouden. De informatie verdwijnt soms al tijdens het luisteren.
Stel dat je drie dingen noemt. Tanden poetsen, schoenen aantrekken en een tas meenemen. Je kind onthoudt misschien alleen het eerste deel. Daarna raakt de rest alweer kwijt. Dat gebeurt niet expres.
Lange instructies zijn daarom vaak onhandig. Geef liever één opdracht tegelijk. Wacht tot die stap klaar is. Benoem daarna pas de volgende. Dat voorkomt verwarring en frustratie.
Een visueel schema kan ook helpen. Hang bijvoorbeeld een ochtendlijstje op. Daarop staan tanden poetsen, aankleden en ontbijten. Het kind hoeft dan minder informatie te onthouden. Het kan zelf steeds terugkijken.
Laat een kind de opdracht soms herhalen. Vraag rustig wat het eerst gaat doen. Zo merk je meteen of de boodschap is aangekomen. Doe dat zonder een overhoring ervan te maken.
