Het klimaat. Rijden op stroom. Van het gas af. Vliegen. Panele n op het dak. Windturbines. Stikstof. Voor de 85-jarige Ankie lijkt het alsof er geen dag voorbijgaat zonder dat je te horen krijgt wat er nu weer anders moet.
En daar is ze inmiddels flink klaar mee.
Niet omdat we de natuur dan maar links moeten laten liggen. Integendeel: volgens Ankie hoor je netjes met je leefomgeving om te gaan. Maar ze twijfelt sterk of Nederland met steeds meer regels en maatregelen echt een doorslaggevend verschil kan maken.
“Wat kan Nederland in hemelsnaam doen? Op wereldschaal stellen we toch amper iets voor?”, vraagt ze zich af.
Daarmee raakt ze een snaar die veel Nederlanders bezighoudt.
“Elke keer is het weer aan ons”
Volgens Ankie komt het klimaatthema inmiddels bijna dagelijks voorbij.
De ene keer moeten auto’s op stroom, de andere keer moeten woningen verduurzaamd worden. Daarna gaat het weer over vliegen, vlees eten of je energieverbruik.
“Het voelt als een repeterende plaat”, moppert ze. “Nederland wil vooroplopen en gewone mensen moeten zich maar aanpassen.”
Juist dat steekt haar.
Terwijl je wordt aangespoord je huis te isoleren, minder energie te gebruiken en andere keuzes te maken, vraagt Ankie zich af hoeveel die individuele offers uiteindelijk uithalen.
“Kijk nou hoe klein Nederland eigenlijk is”
Daar zit voor haar de kern van de frustratie.
Ons land is niet groot. Zet Nederland op de wereldkaart naast China, India, de Verenigde Staten of Rusland en Ankie vindt het moeilijk te geloven dat Nederlandse maatregelen het verschil gaan maken.
“Soms doen we net alsof de temperatuur op aarde wel zakt zodra wij hier massaal een warmtepomp nemen”, zegt ze. “Zo werkt het toch niet?”
Volgens haar moet het gesprek veel meer draaien om internationale samenwerking.
Als klimaatverandering echt een wereldwijde kwestie is, dan hoort de oplossing volgens Ankie ook wereldwijd te zijn.
En intussen mag de burger betalen
De prijskaartjes maken het onderwerp extra beladen.
Een elektrische auto, zonnepanelen, isolatie of een warmtepomp kosten flink wat. Er zijn wel subsidies, maar voor veel huishoudens voelt de energietransitie uiteindelijk vooral als iets wat geld kost.
En daar schuurt het voor Ankie.
