Mijn vingers raakten iets hard en plastic aan diep in het midden van de wortelbal, vlak onder de hoofdstam van de plant.
Ik trok het voorwerp er voorzichtig uit en veegde de donkere aarde weg. Het was een zwaar, waterdicht verpakt plastic zakje, dichtgeplakt met een dikke laag transparante tape.
Met een schaar knipte ik de rand van het plastic open. Ik keek erin en bevroor.
De Onthulling
In het zakje zat een dik pak papier. Het waren geen brieven of documenten.
Het waren bankbiljetten. Keurig gesorteerde, strak opgestapelde biljetten van vijftig en honderd euro. En daaronder lag een klein notitieboekje met een lederen kaft en een gouden sleuteltje dat vastgeplakt zat aan het eerste blad.
Met een snijdende kou in mijn maag begon ik het geld te tellen. Het was niet zomaar een klein spaarpotje. Het was een bedrag van ruim tachtigduizend euro.
Ik sloeg het kleine notitieboekje open. Op de eerste pagina stond een brief geschreven in de duidelijke taal van mijn vader, gedateerd op de maand voor zijn overlijden, gevolgd door een toevoeging in het handschrift van mijn moeder van slechts twee maanden geleden.
Mijn zoon, schreef mijn vader:
