Wanneer emoties hoog oplopen, schakelt het menselijk brein over op de 'vecht of vlucht'-modus. Logica verdwijnt als sneeuw voor de zon, en het enige doel is nog om de ruzie te winnen. Arthur, gedreven door een koppige drang om het laatste woord te hebben, zocht in een fractie van een seconde naar het meest dodelijke verbale wapen in zijn arsenaal. Zonder na te denken over de consequenties, flapte hij er de absolute nucleaire optie uit.
Hij wees naar haar, keek haar vernietigend aan en riep: "En trouwens, je bent ook niet erg goed in bed!"
Daarna draaide hij zich abrupt om, greep zijn dokterskoffer, stormde de gang in en smeet de voordeur met een dramatische klap achter zich dicht.
De Rit Naar Werk en De Anatomie van Spijt
Terwijl Arthur met gierende banden de oprit verliet, kookte zijn bloed nog van de adrenaline. In de eerste vijf minuten van zijn autorit voelde hij zich de onbetwiste overwinnaar van de ochtenddiscussie. Hij had het laatste woord gehad. Hij had haar sprakeloos achtergelaten.
Maar zoals dat altijd gaat bij uitspraken die in pure woede worden gedaan, begon de adrenaline al snel weg te ebben. En in de leegte die de woede achterliet, sloop een ander, veel zwaarder gevoel naar binnen: wroeging. Enorme, verpletterende wroeging.
Terwijl hij voor een rood stoplicht wachtte, drong de realiteit van zijn woorden pas echt tot hem door. Wat had hij in hemelsnaam gezegd? Laura was een fantastische vrouw, en hun intieme leven was eigenlijk uitstekend. Hij had een gigantische, onnodige leugen verteld, simpelweg om haar te kwetsen. Als arts wist hij alles van pijnbestrijding, maar nu besefte hij dat hij zojuist een emotionele wond had toegebracht die geen enkele pleister of pijnstiller kon genezen.
Mannen (en vrouwen) maken vaak deze fout tijdens ruzies: in een poging om kwetsbaarheid te verbergen, slaan ze blindelings om zich heen. Arthur besefte dat hij niet had gehandeld als de rationele, volwassen medicus die hij hoorde te zijn, maar als een nukkig kind op een schoolplein. Tegen de tijd dat hij zijn auto parkeerde bij zijn praktijk, voelde hij zich de kleinste man op aarde.
