De zeventigjarige miljonair maakte drie vrouwen tegelijkertijd zwanger, maar de DNA-uitslag onthulde een medisch geheim dat hen allemaal in shock achterliet. / Rikardo dacht dat hij na zijn reis door Europa opnieuw vader zou worden, totdat de dokter de envelop opende en de biologische waarheid onthulde die niemand in de kamer had verwacht.
Rikardo Mendoza, een 69-jarige zakenman die in Gvadalahara woont, kreeg een lange reis naar Europa als geschenk van zijn vrienden uit de gepensioneerdenclub nadat hij had aangekondigd dat hij „deze keer echt met pensioen gaat, na 40 jaar rusteloos werk.”
Sinds zijn vrouw acht jaar geleden overleed, reisde hij niet alleen. Rikardo zag deze reis als een kans om van zijn oude dag te genieten op een manier die hij zich voorheen nooit had toegestaan, zelfs niet in gedachten. Maar niemand had verwacht dat deze reis een reeks gebeurtenissen in gang zou zetten die zijn familie zich later zou herinneren als puur… noodlot.
Meer dan een maand lang bezocht hij steden als Madrid, Rome en Berlijn. Zonder dat hij dat van plan was, begon Rikardo naam te maken in de Mexicaanse gemeenschap in het buitenland, dankzij zijn opgewekte karakter, zijn verteltalent en zijn jeugdige stijl — heel anders dan wat zijn leeftijd deed vermoeden.
Hij zond live uit vanaf Puerta del Sol, vanuit kleine cafés in Trastevere of te midden van de kerstmarkten in Berlijn. Zijn streams trokken duizenden kijkers op sociale media. Er was geen gebrek aan jonge vrouwen die hem berichten stuurden en hem „galant”, „vermakelijk” en „vol energie” noemden.
In de derde week begon hij toenadering te zoeken tot drie vrouwen.
Mariana, 27, studente modeontwerp in Madrid.
Šimena, 31, medewerkster bij een reisbureau in Rome.
En Valerija, 29, zelfstandige toeristische gids in Berlijn.
Alle drie wisten dat hij ouder was. Toch zorgden Rikards elegantie, aandacht en vrijgevigheid — in de stijl van een Mexicaanse gentleman van de oude school — ervoor dat ze zich gewaardeerd voelden. Hij bracht altijd bloemen mee, betaalde de diners en luisterde met belangstelling naar hun dromen en de moeilijkheden van een leven ver van huis.
En wat het belangrijkste was: geen van hen wist van het bestaan van de andere twee.
Twee maanden na zijn terugkeer in Gvadalahara, toen Rikardo alweer gewend was geraakt aan de rust van zijn huis in Zapopan, begon zijn telefoon onophoudelijk te trillen.
Het eerste bericht was van Marjana:
— “Ik heb nieuws… maar ik weet niet hoe ik moet beginnen.”
Een paar minuten later schreef Himena:
— “Rikardo… ik ben zwanger.”
En ‘s avonds startte Valerija huilend een video-oproep:
— “Ik heb de test twee keer gedaan. Beide zijn positief.”
Rikardo verstijfde. Op bijna 70-jarige leeftijd had hij zich nooit kunnen voorstellen dat hij in een situatie terecht zou komen die een telenovela in primetime waardig is. Zijn handen trilden zo erg dat zijn telefoon op de grond viel.
Na een slapeloze nacht besloot hij de situatie onder ogen te zien. Hij belde alle drie, gaf toe dat hij niet volledig transparant was geweest, verontschuldigde zich en stelde voor naar Meksiko te reizen om transparant DNA-tests uit te voeren. Hij beloofde dat hij, als een van de baby’s van hem was, volledige verantwoordelijkheid zou nemen.
Weken later waren de drie vrouwen in Gvadalahara. De grote woonkamer in klassieke stijl in Rikardo’s huis was in absolute stilte. Buiten scheen de Mexicaanse zon fel, maar binnen was de sfeer zwaar, bijna ondraaglijk.
Mariana zat bij het raam. Himena, met gekruiste armen, staarde naar de vloer. Valerija klemde haar handtas stevig vast. Voor hen legde de dokter van een privékliniek in Monterrey – waar de tests waren uitgevoerd – een envelop met de resultaten op tafel.
Rikardo voelde dat zijn hart uit zijn borst zou springen. De dokter opende het dossier, zette zijn bril goed en begon langzaam te spreken:
— “”Meneer Mendosa… Ik heb twee berichten. Het ene zal u verrassen. En het andere… misschien zelfs nog meer.”””
