Jaren gingen voorbij. Lily groeide op tot een slim, vrolijk en ontzettend creatief meisje. Ze leerde al snel dat haar geboortevlek haar niet minder waard maakte, maar juist uniek. Ik vertelde haar altijd dat het de afdruk van een engelenvleugel was.
De Draai van het Lot
Zeven jaar later veranderde alles.
Claire en Evan hadden na hun besluit nog meerdere ivf-pogingen gedaan, maar zonder succes. Geen enkele zwangerschap sloeg aan. De stroom van doktersbezoeken en teleurstellingen had hun relatie zwaar onder druk gezet.
Op een dag stond er plotseling een auto voor mijn deur. Het was Claire.
Ze zag er vermoeid en ouder uit. Toen ze de woonkamer binnenstapte en Lily zag – die aan de eettafel zat te tekenen, stralend en lachend – begon ze onbeheersbaar te huilen.
"Marianne..." fluisterde ze. "Ik heb zo'n vreselijke spijt. Elke dag zie ik de fout die we hebben gemaakt. Is... is het mogelijk dat we Lily leren kennen? Dat we haar alsnog een rol in ons leven geven?"
