Dit is een gevolg van de afname van de eicelvoorraad en de onregelmatige werking van de eierstokken.
Naast veranderingen in de cyclus doen zich tal van andere klachten voor. Opvliegers zijn wellicht het bekendste symptoom: een plotseling optredend gevoel van warmte in met name het gezicht en de borst, vaak vergezeld van zweten.
Nachtelijk zweten is eveneens een veelvoorkomende klacht en kan het slaappatroon verstoren.
Vaginale droogheid treedt bij veel vrouwen op, waardoor vrijen pijnlijker kan worden en het risico op vaginale infecties toeneemt. Daarnaast merken sommige vrouwen een vermindering van het libido. De hormonale veranderingen kunnen de zin in seks en het seksueel genot negatief beïnvloeden.

De mentale gezondheid kan ook onder druk komen te staan. Symptomen als depressie, angstgevoelens, prikkelbaarheid en stemmingswisselingen doen zich regelmatig voor. Sommige vrouwen ervaren een zogeheten ‘brain fog’, waarbij het geheugen en de concentratie tijdelijk minder scherp zijn.
Het verlies van zelfvertrouwen is eveneens een klacht die in deze levensfase kan spelen.
Daarnaast treedt er bij veel vrouwen een vertraging van de stofwisseling op, wat kan leiden tot gewichtstoename, vooral rond de buikstreek. Deze gewichtstoename is soms moeilijk terug te draaien, ondanks een gezonde voeding en voldoende beweging.
Hoe lang duurt de perimenopauze?
De duur van de perimenopauze verschilt per vrouw. Gemiddeld duurt deze overgangsfase tussen de drie en tien jaar, maar in uitzonderlijke gevallen kan het proces langer of juist korter zijn. Gedurende deze periode wisselen de klachten in intensiteit.
Sommige vrouwen ervaren slechts milde symptomen, terwijl anderen gedurende langere tijd met hevige klachten kampen.
De ernst en duur van de perimenopauzale klachten worden beïnvloed door factoren als erfelijkheid, levensstijl, medische voorgeschiedenis en het gebruik van bepaalde medicijnen. Het kan daarom lastig zijn om exact te voorspellen hoeveel hinder iemand zal ondervinden en wanneer de overgang naar de menopauze volledig is voltooid.
Diagnose: bloedtest of zelftest?
Het vaststellen van de perimenopauze gebeurt in de meeste gevallen op basis van de klachten die een vrouw ervaart. Een bloedtest kan het gehalte aan hormonen, zoals FSH (follikelstimulerend hormoon), meten.