Toch is bloedonderzoek vaak niet noodzakelijk, omdat de hormonale schommelingen tijdens de perimenopauze van dag tot dag kunnen verschillen en zo een vertekend beeld geven.
Zelftesten, die soms online of bij de apotheek verkrijgbaar zijn, meten doorgaans de FSH-waarde in de urine. Ook deze tests bieden slechts een momentopname en zijn daardoor niet altijd betrouwbaar. Huisartsen en specialisten baseren de diagnose daarom meestal op een combinatie van medische voorgeschiedenis, klachten en eventueel aanvullend onderzoek.

Mogelijkheden voor behandeling
De behandeling van perimenopauzale klachten is maatwerk en hangt af van de aard en ernst van de symptomen. Bij milde klachten is vaak geen medische behandeling nodig en volstaat het om de levensstijl aan te passen.
Dit kan bestaan uit gezond eten, voldoende bewegen, stressreductie en het vermijden van overmatig alcoholgebruik of roken.
Bij hardnekkige of ernstige klachten kunnen verschillende behandelingen worden overwogen. Antidepressiva worden soms voorgeschreven aan vrouwen die kampen met hevige stemmingswisselingen of depressieve gevoelens. Daarnaast kan de anticonceptiepil (combinatiepil) worden ingezet om de hormoonspiegels te stabiliseren, wat opvliegers en andere klachten kan verminderen.
Voor vrouwen die hinder ondervinden van vaginale droogheid bestaan er vaginale crèmes of gels, die plaatselijk verlichting bieden en pijn bij het vrijen kunnen verminderen. Hormonale substitutietherapie (HST) behoort eveneens tot de mogelijkheden. Hierbij worden ontbrekende hormonen aangevuld met kunstmatige hormonen die identiek zijn aan de lichaamseigen stoffen.
De keuze voor HST wordt altijd gemaakt in overleg met een arts, waarbij de persoonlijke medische voorgeschiedenis en eventuele risico’s worden afgewogen.
Het is belangrijk om te benadrukken dat de perimenopauze voor iedere vrouw anders verloopt. Het tijdig herkennen van de signalen en het bespreken van klachten met een zorgverlener kan bijdragen aan een betere kwaliteit van leven tijdens deze overgangsfase.