Alleenstaanden mogen onder voorwaarden een extra bedrag lenen; in 2026 is dat maximaal 17.000 euro. Dat klinkt fijn, maar op een gemiddelde woningprijs van boven de vijf ton is het verschil in de praktijk klein.
En doordat de gemiddelde prijs sinds het eerste kwartaal alweer is gestegen, ligt de inkomenslat opnieuw hoger dan een paar maanden geleden. Voor mensen die nét op de grens zaten, kan dit letterlijk het verschil zijn tussen wel of niet kunnen kopen.
Een modaal inkomen komt mijlenver tekort
Neem een alleenstaande met een modaal inkomen van 48.000 euro bruto per jaar. Met de vuistregel kom je dan uit op ongeveer 216.000 euro hypotheek. In een uitgebreidere online berekening kan dat bijvoorbeeld rond 226.328 euro uitkomen, afhankelijk van rente en situatie.
Maar zelfs met die hogere uitkomst blijft het gat enorm. Tegenover een gemiddelde woning van 506.000 euro zou je in dit voorbeeld bijna 280.000 euro zelf moeten meenemen. Voor de meeste starters is dat simpelweg onhaalbaar.
Alsof de koopsom nog niet genoeg is: extra kosten
Bij kopen komen bijkomende kosten kijken: notaris, taxatie, hypotheekadvies en soms ook overdrachtsbelasting (als je geen vrijstelling krijgt). Deze kosten kun je meestal niet meefinancieren, omdat een hypotheek normaal niet boven de woningwaarde mag uitkomen.
Tel daar het risico van overbieden bij op. Als de taxatiewaarde lager is dan jouw bod, moet je dat verschil ook uit eigen zak betalen. Daardoor wordt spaargeld niet alleen handig, maar vaak gewoon noodzakelijk.
Twee modale inkomens? Nog steeds een tekort
Met twee modale inkomens (samen 96.000 euro bruto per jaar) ziet het plaatje er beter uit, maar niet ineens makkelijk. De vuistregel geeft dan circa 432.000 euro leenruimte. Een online rekentool kan bijvoorbeeld op ongeveer 452.656 euro uitkomen.
Zelfs dan blijft er grofweg 53.000 euro tekort op de gemiddelde koopsom van 506.000 euro, en dan zijn de aankoopkosten nog niet eens meegerekend. Ook tweeverdieners hebben dus vaak eigen geld nodig om überhaupt mee te kunnen doen.
Waarom spaargeld en hulp van familie steeds vaker doorslaggevend zijn
Doorstromers hebben vaak een voordeel: overwaarde. Starters hebben dat niet en beginnen dus op achterstand. Het gevolg is dat spaargeld, schenkingen of financiële steun van ouders steeds vaker het verschil maken tussen kunnen kopen of blijven huren.
Dat zorgt ook voor een ongemakkelijke tweedeling. Niet iedereen heeft familie die kan bijspringen, en niet iedereen kan jaren sparen terwijl de huur stijgt. Intussen concurreren alleenstaanden vaak met stellen die twee inkomens in de ring kunnen gooien.
Meer keuze helpt, maar de markt blijft hard
Het groeiende aanbod is wel een lichtpunt. Kopers krijgen vaker wat meer keuze en soms iets meer tijd om te kijken, in plaats van direct op dag één te moeten rennen. Dat kan de onderhandelingspositie op langere termijn verbeteren.
Maar voorlopig blijft de kern overeind: de vraag is nog altijd groot en prijzen zijn hoog. Voor starters en alleenstaanden voelt een ‘gemiddelde’ koopwoning daardoor steeds vaker als een luxeproduct in plaats van een normale volgende stap.
Wat dit betekent voor jou als woningzoeker
De trend maakt één ding duidelijk: een goed inkomen is belangrijk, maar steeds minder voldoende. Wie geen overwaarde heeft en niet veel spaargeld kan meenemen, botst sneller op grenzen. En juist dat raakt de groep die de markt al het moeilijkst vindt.
Hoe kijk jij hiernaar? Denk jij dat de grens van een half miljoen straks echt “normaal” wordt, of moet er iets veranderen om kopen weer bereikbaar te maken? Laat het ons weten via onze social media.
