“Ik ben er vrij zeker van dat wanneer een baby huilt vanwege het ongemak van een volle luier… dat dat toestemming is. Sterker nog, ik zou nog verder gaan en het een eis noemen,” schrijft een online gebruiker.
Een tweede schrijft: “Een zelfbenoemde ‘expert’ wil dat ouders toestemming vragen voordat ze de luier van hun kind verschonen. Dit zegt me dat ze geen enkele ervaring heeft met kinderen.”
Een derde netizen internetter op een clip gedeeld op X, zeggende: “Heb je toestemming nodig van je kat om zijn kattenbak te verschonen? Nee. Als het stinkt, verschoon het dan. Hetzelfde geldt voor een baby. Als hij plast of poept, verschoon je hem gewoon!!!” En een ander voegt eraan toe: “Een kind in een vieze luier laten zitten is wettelijk erkend als kindermishandeling. Gelooft deze gek in kindermishandeling? Ze is gevaarlijker dan degenen die pleiten voor geen prikken.”
Sommige mensen vielen haar echter bij en zeiden dat Carson’s bedoelingen goed waren, ook al was het voorbeeld dat ze gebruikte dat niet.
Een internetter schrijft: “Ik ben serieus geschokt door de negatieve reacties die je hierop hebt gekregen…baby’s [en] peuters leren al goed communiceren voordat ze kunnen praten. Bedankt voor het tolereren van de trollen om hier een dialoog over te creëren. Zelfs als je het mis hebt, wat voor kwaad kan het dan om respect te tonen?”
Een tweede commentarieert: “Ik denk dat ze een gesprek over toestemming onder kinderen wil aanmoedigen, maar ze heeft er een aanfluiting van gemaakt door het tot het uiterste te drijven. Baby’s kunnen nergens mee instemmen. Nooit. Het zijn baby’s! Hun veiligheid en overlevingsbehoeften worden verondersteld.”
Een ander pende: “Ik ben het eens met Deanne Carson. Makkelijk om tegen je baby te praten. Makkelijk om een klimaat van instemming in je huis te creëren.”
Hoewel het debat doorgaat, zijn mensen het erover eens dat het waardevol is om aandachtig en communicatief met baby’s om te gaan, zelfs als het niet strikt om toestemming gaat.
Uiteindelijk kan de keuze om toestemming te “vragen” neerkomen op individuele opvoedingsstijlen en comfortniveaus. Voor sommigen is het vragen om toestemming gewoon een extra manier om een respectvolle, liefdevolle relatie met hun baby op te bouwen; voor anderen kan het genoeg zijn om gewoon bezig te zijn, te observeren en te reageren op de behoeften van hun baby.
Wat vind jij van de suggestie van Carson dat ouders hun baby om toestemming moeten vragen als het om vieze luiers gaat? Laat ons weten wat je denkt en deel dit verhaal zodat we het van anderen kunnen horen!
