Een Australische “seksualiteitsvoorlichtster” heeft een verhit debat onder online gebruikers veroorzaakt omdat ze suggereerde dat ouders een baby om toestemming moeten vragen voordat ze hun luiers verschonen.
Deanne Carson stelt dat een “toestemmingscultuur” moet beginnen bij de geboorte, wat nieuwsgierigheid en verwarring opriep bij de online gemeenschap, waarbij een internetter vroeg of het ook nodig is om “toestemming van je kat te krijgen om zijn kattenbak te verschonen”.
In een wereld waarin ouderschapstechnieken zich sneller dan ooit ontwikkelen, dringt het onderwerp toestemming door tot onverwachte gebieden, waaronder het verschonen van luiers.
Toestemming vragen aan een baby voor het verschonen van een vieze luier klinkt misschien onpraktisch, vooral omdat pasgeborenen en baby’s niet de verbale vaardigheden hebben om te antwoorden.
Maar Deanne Carson stelt dat het minder gaat om het krijgen van een formeel antwoord en meer om het zo vroeg mogelijk leggen van de basis voor toestemming en respectvolle grenzen.
Volgens Carson – die zichzelf op Twitter omschrijft als “seksualiteitsvoorlichter, spreker en auteur” – moet een toestemmingscultuur al bij de geboorte beginnen.
Ze legt uit dat het idee is om respect voor het lichaam en de autonomie van het kind te benadrukken. Door handelingen te vertellen – zoals “Ik ga nu je luier verschonen, is dat goed?” – en te pauzeren om lichaamstaal te lezen, kunnen ouders baby’s kennis laten maken met het concept van persoonlijke autonomie.
Vertrouwen en communicatie opbouwen
De zelfbenoemde expert stelt dat deze praktijk niet bedoeld is om te wachten op een verbale “ja”, maar om een tweerichtingscommunicatiepad tussen ouder en kind aan te moedigen.
“Natuurlijk zal een baby niet antwoorden, ‘ja mam, dat is geweldig, ik wil graag dat mijn luier verschoond wordt,” zei Carson in een interview met het Australische netwerk ABC. “Maar als je een ruimte laat en wacht op lichaamstaal en wacht om oogcontact te maken, dan laat je het kind weten dat zijn reactie belangrijk is.”
Kinderartsen en deskundigen op het gebied van jonge kinderen benadrukken vaak de waarde van het reageren op de non-verbale signalen van een baby, zoals koeren, giechelen of bewegingen, als onderdeel van gezonde communicatie. Toestemming geven bij het verschonen van luiers sluit hierbij aan door baby’s op een bepaald niveau bewust te maken van wat er gebeurt en ze bij het proces te betrekken.
‘Linkse waanzin’
Maar niet iedereen vindt deze aanpak praktisch of noodzakelijk, en critici beweren dat baby’s nog veel te jong zijn om het begrip toestemming te begrijpen.
Rowan Dean, redacteur van The Spectator Australië, zei dat het idee om een baby toestemming te vragen voor het verschonen van zijn luier “linkse waanzin” is.
En John Rosemond – een psycholoog, columnist en opvoedingsdeskundige – schrijft dat Carson de titel “the Weird and Even Weirder for the Most Bizarre Idea of All Time” wint.
“Ooit, en nog niet zo lang geleden, werd iemand die voorstelde dat ouders baby’s om toestemming moesten vragen om hun luiers te verschonen, door iedereen behalve zichzelf als gestoord beschouwd,” schrijft Rosemond in de Reno Gazette Journal. “Op deze paradoxale manier wordt Carson’s ’toestemmingscultuur’ in plaats daarvan een familiecultuur van verwarring, wantrouwen, ontkenning en algeheel disfunctioneren.”
Online veroorzaakten Carson’s opmerkingen een vuurstorm aan conversaties, waarbij velen op sociale media haar ideeën bespotten en haar geloofsbrieven bekritiseerden.
