Fibromyalgie en het chronisch vermoeidheidssyndroom (CVS) zijn aandoeningen die vaak moeilijk te begrijpen zijn, zowel voor de patiënten als voor de instanties die verantwoordelijk zijn voor het toekennen van arbeidsongeschiktheidsuitkeringen. Recentelijk heeft het Catalaanse Hooggerechtshof bevestigd dat deze aandoeningen kunnen leiden tot permanente invaliditeit. Dit artikel verkent de juridische context, de criteria voor het aanvragen van een uitkering en de uitdagingen waarmee patiënten worden geconfronteerd.
Juridische Erkenning van Fibromyalgie en CVS
De Sociale Kamer van het Tribunaal Superior de Justicia (TSJ) van Catalonië heeft in een uitspraak op 24 februari 2015 (S 1403/2015) geoordeeld dat fibromyalgie en CVS gronden zijn voor het vaststellen van een "permanente invaliditeit". Dit oordeel is gebaseerd op een zaak van een vrouw die werkte in de chemische industrie en leed aan ernstige depressies, nekpijn en andere aandoeningen die haar arbeidsvermogen ernstig aantastten.
Het hof benadrukt dat de beoordeling van blijvende invaliditeit voornamelijk moet plaatsvinden op basis van de functionele beperkingen die voortkomen uit de aandoeningen van de werknemer. Het is cruciaal om te erkennen dat niet alleen de fysieke onmogelijkheid om te werken telt, maar ook de effectiviteit waarmee iemand zijn werk kan uitvoeren.
De Impact van Fibromyalgie op Werkvermogen
In de uitspraak wordt gesteld dat de aandoeningen van de patiënt een situatie creëren die het uitvoeren van alle soorten werk, zelfs zittend of licht werk, belemmert. De uitspraak bevestigt dat de patiënt lijdt aan ernstige aandoeningen die zijn arbeidsvermogen tenietdoen, met bijkomende degeneratieve aandoeningen.
