Alles moet digitaal en vooral snel
Restaurants vinden QR-codes handig. Geen losse kaarten. Altijd up-to-date. Minder personeel nodig. Maar precies dat is volgens Anne het probleem.
“Het menselijke raakt weg. Niemand komt nog even vragen hoe het gaat. Je zit eerst minutenlang naar een scherm te staren. Dat is toch niet gezellig.”
Ze ziet het overal terug: bij de bank, bij de dokter, in het openbaar vervoer. “En nu dus ook in het restaurant. Alsof een telefoon belangrijker is dan een mens.”
Alsof jij het probleem bent
Wat Anne het meest trof, was de reactie toen ze zei dat ze geen telefoon had. “Er werd gezegd dat iemand anders aan tafel het misschien wel kon doen. Alsof ik lastig was. Alsof ik degene was die moeilijk deed.”
Ze voelde zich niet welkom. Niet gezien. “Ik ben toen gewoon weggegaan. Ik had geen zin om me te verontschuldigen omdat ik geen smartphone heb.”
Mag het weer gewoon?
Anne wil geen omwenteling. Ze wil technologie niet verbieden. Ze wil alleen keuze. “Leg gewoon een paar menukaarten neer. Of laat een serveerster de bestelling opnemen. Dat is toch niet ouderwets. Dat is gewoon normaal.”
Ze valt even stil en zegt dan: “Ik hoef geen QR-code. Geen scan. Geen gedoe. Ik wil gewoon zeggen wat ik wil eten. En dat iemand dat opschrijft. Met een pen. Op papier.”
Misschien is dat geen hang naar vroeger. Misschien is het gewoon menselijkheid.
