Het zou de mooiste fase van zijn leven moeten zijn. Een welverdiende oude dag waarin rust, ontspanning en financiële zorgeloosheid centraal staan. Maar voor de 80-jarige Hans uit een gemiddeld Nederlands dorp is de werkelijkheid allesbehalve een roze wolk. Waar hij vroeger uitkeek naar zijn pensioen als een beloning voor bijna vijftig jaar hard werken in de bouw en de logistiek, staat hij nu wekelijks met een knijpende maag bij de kassa van de supermarkt.
Zijn verhaal staat niet op zichzelf. Het legt een pijnlijk en steeds groter wordend maatschappelijk probleem bloot: de stijgende kosten van het levensonderhoud die pensioenen uithollen, waardoor steeds meer ouderen onder de armoedegrens dreigen te zakken.
Een leven lang bouwen aan het land
Hans begon al op zijn vijftiende met werken. In de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw was doorleren niet voor iedereen weggelegd. Met zware handen en een instelling van 'niet lullen maar poetsen' pakte hij alles aan wat op zijn pad kwam. Hij werkte decennialang in de bouwsector, sleepte met zware materialen en stond in weer en wind op de steigers. Later, toen zijn rug het zware tilwerk niet meer toeliet, stapte hij over naar de logistiek als vrachtwagenchauffeur.
