Bedankt dat je me wilde ontvangen. —Noah
Ik ging zitten en huilde – niet van verdriet, maar van iets wat op hoop leek.
Nee, mijn dochter had die snacks dus niet moeten pakken.
Maar als ze het niet had opgemerkt…
Als het haar niet had kunnen schelen…
Als ze het risico niet had genomen…
Hoeveel langer zou Noach honger hebben geleden?
Soms gaat de les niet over goed of fout.
Soms gaat het erom wat er uit de chaos voortkomt.
En soms verandert één stille daad van vriendelijkheid alles.
